Welcome to Submission

Your best source for ISLAM  (SUBMISSION) on the Internet

In the name of God, Most Gracious, Most Merciful

سوره ۲ : ماده گاو جوان ( البَقَرَه )

۲۸۶ ايات ۸۷ ترتيب وحي ايات

سوره ۲ : ماده گاو جوان ( البَقَرَه )

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين



۱ _ ا. ل. م.

۲ _ اين کتاب آسمانى اشتباه ناپذير است؛ راهنمايى براى پرهيزگاران؛

۳ _ کسا نى که به غيب ايمان دارند و دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا مى آورند و از روزى هايى که به آنها مى دهيم، انفاق مى کنند.

۴ _ و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه قبل از تو نازل شد، ايمان دارند و به آخرت کاملا ً يقين دارند.

۵ _ اين افراد از جانب پروردگارشان هدايت شده اند؛ آنها برندگان هستند.

۶ _ و اما کسانى که باور ندارند، چه به آنها هشدار دهى، چه ندهى، برايشان يکسان است، آنها نمى توانند ايمان بياورند.

۷ _ خدا بر افکار و شنوايى شان مهر مى زند و بر چشمانشان پرده اى است. آنها به عذابى سخت دچار شده اند.

۸ _ سپس کسانى هستند که مى گويند، "ما به خدا و روز آخر ايمان داريم، "در حالى که از مؤمنان نيستند.

۹ _ آنها در صدد اين هستند که خدا و کسانى را که ايمان دارند، فريب دهند، در حالى که فقط خود را فريب مى دهند بدون آنکه دريابند.

۱۰ _ در افکارشان مرضى است. در نتيجه، خدا بر مرضشان مى افزايد. آنها به خاطر دروغ هايشان سزاوار عذابى دردناک شده اند.

۱۱ _ هنگامى که به آنها گفته شود، "مرتکب کارهاى پليد نشويد،" مى گويند، "ولى ما پرهيزگار هستيم!"

۱۲ _ در واقع، آنها افراد پليدى هستند، اما درک نمى کنند.

۱۳ _ هنگامى که به آنها گفته شود، "مانند مردمى که ايمان آوردند ايمان بياوريد،" مى گويند، "آيا مانند آن ابلهانى که ايمان آوردند ايمان بياوريم" در واقع، اين آنها هستند که ابلهند ولى خودشان نمى دانند.

۱۴ _ هنگامى که با مؤمنان ملاقات مى کنند، مى گويند، "ما ايمان داريم،" اما هنگامى که با شياطين خود تنها هستند، مى گويند، "ما با شما هستيم؛ ما فقط مسخره مى کرديم."

۱۵ _ خدا آنها را مسخره مى کند و آنان را سرگردان در ستمکارى هايشان رها مى کند.

۱۶ _ اين آنها هستند که گمراهى را به بهاى هدايت خريدند. چنين معامله اى نه هرگز موفق مى شود و نه هرگز هدايتى مى يابند.

۱۷ _ مثال آنها مانند کسانى است که آتشى روشن کنند، سپس، همين که اطرافشان روشن شود، خدا نورشان را بگيرد و آنها را در تاريکى رها کند، تا قادر به ديدن نباشند.

۱۸ _ کر و لال و کور؛ آنها نمى توانند باز گردند.

۱۹ _ مثالى ديگر: رگبارى از آسمان توأم با تاريکى و رعد و برق. آنها انگشتان خود را در گوش هايشان فرو مى برند تا از مرگ فرار کنند. خدا بر کافران کاملا ً آگاه است.

۲۰ _ رعد و برق نزديک است بينايى شان را بگيرد. هر گاه برايشان روشن شود به جلو حرکت مى کنند و هنگامى که تاريک شود، بى حرکت مى ايستند. اگر خدا بخواهد، مى تواند شنوايى و بينايى شان را بگيرد. خدا قادر مطلق است.

۲۱ _ اى مردم، فقط پروردگارتان را بپرستيد_ يکتايى که شما و پيشينيان شما را آفريد_ باشد که نجات يابيد.

۲۲ _ يکتايى که زمين را براى شما قابل سکونت و آسمان را بنا کرد. او از آسمان آب فرو مى فرستد، تا انواع ميوه ها را براى بقاى شما فراهم کند. شما نبايد هيچ معبودى را همتاى خدا قرار دهيد، اکنون که مى دانيد.

۲۳ _ اگر به آنچه بر بنده خود نازل کرديم شک داريد، پس يک سوره مانند اين ها فراهم کنيد و شاهدان خود را عليه خدا فرا خوانيد، اگر راست مى گوييد.

۲۴ _ اگر نمى توانيد اين کار را بکنيد_ و هرگز هم نمى توانيد_ پس آگاه باشيد از آتش دوزخى که سوخت آن مردم و سنگ هاست؛ آن در انتظار کافران است.

۲۵ _ به کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، مژده بده که باغ هايى با نهرهاى روان خواهند داشت. هنگامى که از ميوه هاى آنجا روزى شان دهند، آنها خواهند گفت، "اين همان چيزى است که قبلا ً برايمان فراهم شده بود." اينچنين به طور تمثيلى برايشان شرح داده مى شود. در آنجا همسرانى پاک خواهند داشت و جاودان در آن خواهند بود.

۲۶ _ خدا از آوردن هر گونه مثالى ابايى ندارد، از پشه اى ريز گرفته تا بزرگتر و اما کسانى که ايمان دارند، مى دانند که اين حقيقتى است از جانب پروردگارشان. و اما کسانى که ايمان ندارند، مى گويند، "خدا از چنين مثلى چه منظورى داشت" او بدين وسيله بسيارى را گمراه مى کند و بسيارى را هدايت مى نمايد. ولى او هرگز گمراه نمى کند به جز گناهکاران را،

۲۷ _ که عهد خدا را بعد از پيمان بستن مى شکنند و آنچه را که خدا به پيوستن آن فرمان داده است قطع مى کنند و مرتکب کارهاى پليد مى شوند. اين افراد از بازندگان هستند.

۲۸ _ چگونه مى توانيد به خدا کافر شويد در حالى که مرده بوديد و او به شما زندگى بخشيد، سپس شما را مى ميراند و دوباره شما را زنده مى کند، سپس بازگشت نهايى شما به سوى اوست

۲۹ _ اوست يکتايى که براى شما همه چيز را در روى زمين آفريد، سپس به آسمان پرداخت و هفت جهان را در آن کامل کرد و او بر همه چيز کاملا ً آگاه است.

۳۰ _ به ياد آور که پروردگارت به فرشتگان گفت، "من نماينده اى در زمين (خداى موقت) قرار مى دهم." آنها گفتند، "آيا مى خواهى کسى را در آن قرار دهى که آنجا را به تباهى بکشاند و خون بريزد، در حالى که ما مدح تو مى سراييم، تو را تجليل مى کنيم و حاکميت مطلق تو را بالا نگاه مى داريم" او گفت، "من چيزى مى دانم که شما نمى دانيد."

۳۱ _ او تمام اسم ها را به آدم آموخت و سپس آنها را به فرشتگان ارائه داد و گفت، "اسم اين ها را به من بگوييد، اگر راست مى گوييد."

۳۲ _ آنها گفتند، "تجليل تو را، ما جز آنچه تو به ما آموخته اى دانشى نداريم. تويى داناى مطلق، حکيم ترين."

۳۳ _ او گفت، "اى آدم، اسم هاى آنها را به آنان بگو." هنگامى که او اسم هاى آنها را به آنان گفت، او گفت، "آيا به شما نگفتم که اسرار آسمان ها و زمين را من مى دانم من آنچه را آشکار کنيد و آنچه را پنهان نماييد مى دانم."

۳۴ _ هنگامى که به فرشتگان گفتيم، "به آدم سجده کنيد،" آنها سجده کردند، جز شيطان؛ او امتناع کرد، او کافرى بود بسيار متکبر.

۳۵ _ ما گفتيم، "اى آدم، با همسرت در بهشت زندگى کن و در آنجا هر چه دوست داريد به فراوانى بخوريد، ولى به اين درخت نزديک نشويد، مبادا گناه کنيد."

۳۶ _ اما شيطان آنها را فريب داد و باعث شد از آنجا اخراج شوند. گفتيم، "همچون دشمنان يکديگر پايين برويد. زمين براى مدتى محل سکونت و روزى شما خواهد بود."

۳۷ _ سپس، آدم کلماتى از پروردگارش دريافت کرد، که توسط آن، او را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۳۸ _ ما گفتيم، "از آنجا پايين برويد، همگى شما. هر گاه هدايت از جانب من براى شما بيايد، کسانى که از هدايت من پيروى کنند نه ترسى خواهند داشت و نه غمى.

۳۹ _ "و اما کسانى که ايمان ندارند و آيات ما را تکذيب مى کنند، ساکنان دوزخ خواهند بود، جايى که تا ابد مى مانند."

۴۰ _ اى بنى اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و به عهد خود وفا کنيد، تا من هم به عهد خود وفا کنم و به هيبت و حرمت من ارج نهيد.

۴۱ _ به آنچه در اين نازل کرده ام ايمان بياوريد، که تأييد کننده چيزى است که شما داريد؛ اولين کسى نباشيد که آن را تکذيب مى کند. آيات من را به بهاى اندک معامله نکنيد و من را در نظر داشته باشيد.

۴۲ _ حق را با باطل در هم نياميزيد و دانسته، حقيقت را پنهان نکنيد.

۴۳ _ دعاهاى ارتباطى (نماز) را به جا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد و با رکوع کنندگان به رکوع رويد.

۴۴ _ آيا مردم را به پرهيزگارى تشويق مى کنيد در حالى که خود را فراموش مى نماييد، با وجود آنکه کتاب آسمانى را مى خوانيد آيا نمى فهميد

۴۵ _ از طريق صبر و دعاهاى ارتباطى (نماز) کمک بجوييد. حقيقتا ً اين کارى است دشوار، ولى نه براى فروتنان،

۴۶ _ کسانى که باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد؛ که سرانجام به سوى او باز مى گردند.

۴۷ _ اى بنى اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و شما را بيش از مردم ديگر مورد رحمت قرار دادم.

۴۸ _ آگاه باشيد از روزى که هيچ نفسى نمى تواند براى نفس ديگرى مفيد باشد، نه شفاعتى پذيرفته خواهد شد، نه غرامتى مى توان پرداخت و نه کسى به داد کسى خواهيد رسيد.

۴۹ _ به ياد آوريد که شما را از فرعونيان نجات داديم که به شما بدترين آزارها را مى رساندند، پسرانتان را مى کشتند و دخترانتان را زنده مى گذاشتند. آن از جانب پروردگارتان امتحانى سخت بود.

۵۰ _ به ياد آوريد که دريا را برايتان شکافتيم؛ شما را نجات داديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرق کرديم.

۵۱ _ با وجود اين، هنگامى که موسى را براى چهل شب احضار کرديم، شما در غياب او به پرستش گوساله پرداختيد و ستمکار شديد.

۵۲ _ با اين حال، ما شما را بعد از آن بخشيديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۳ _ به ياد آوريد که به موسى کتاب آسمانى و فرقان داديم، باشد که هدايت شويد.

۵۴ _ به ياد آوريد که موسى به مردمش گفت، "اى مردم من، شما با پرستش گوساله به نفس خود ستم کرده ايد. بايد به خالق خود توبه کنيد. غرور خود را بکشيد. اين براى شما نزد آفريدگارتان بهتر است." او شما را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۵۵ _ به ياد آوريد که گفتيد، "اى موسى، ما ايمان نمى آوريم مگر آنکه خدا را عينا ً ببينيم. "در نتيجه، هم چنانکه نگاه مى کرديد، صاعقه اى به شما اصابت کرد.

۵۶ _ سپس بعد از آنکه مرده بوديد، شما را زنده کرديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۷ _ با ابرها (در صحراى سينا) براى شما سايه گسترديم و برايتان ترنجبين و بلدرچين پايين فرستاديم: "از چيزهاى خوبى که برايتان فراهم کرديم بخوريد." آنها (با سرکشى خود) به ما صدمه نزدند؛ آنها فقط به نفس خويش صدمه زدند.

۵۸ _ به ياد آوريد که گفتيم، "به اين شهر وارد شويد، جايى که هر قدر روزى بخواهيد مى يابيد. فقط با تواضع از دروازه وارد شويد و با مردم خوش رفتارى کنيد. سپس ما گناهانتان را خواهيم بخشيد و بر پاداش پارسايان خواهيم افزود."

۵۹ _ اما ستمکاران در ميان آنها دستورات ديگرى را به جاى احکامى که به آنها داده شده بود، انجام دادند. در نتيجه، ما بر کسانى که از حد تجاوز کردند به خاطر ستمکارى هايشان بلايى از آسمان فرو فرستاديم.

۶۰ _ به ياد آوريد که موسى براى مردمش در جستجوى آب بود. ما به او گفتيم، "با عصايت به آن تخته سنگ بزن." که در نتيجه آن دوازده چشمه از آن فوران زد. اعضاى هر قبيله، محل آب خود را مى دانستند. از روزى هاى خدا بخوريد و بياشاميد و در زمين به فساد گردش نکنيد.

۶۱ _ به ياد آوريد که گفتيد، "اى موسى، ما ديگر تحمل يک نوع غذا را نداريم. پروردگارت را بخوان تا براى ما از محصولات زمينى از قبيل لوبيا، خيار، سير، عدس و پياز توليد کند." او گفت، "آيا مى خواهيد چيزهاى نامرغوب را جايگزين چيزهاى خوب کنيد به مصر برويد، جايى که مى توانيد آنچه را که درخواست کرديد بيابيد." آنها به لعنت، حقارت و ذلت دچار شده اند و خود را به خشم خدا گرفتار کردند. اين به خاطر آن است که آيات خدا را رد کردند و پيامبران را به ناحق کشتند. اين به خاطر آن است که آنها سرپيچى کردند و ستمکار شدند.

۶۲ _ مطمئنا ً، آنان که ايمان دارند، کسانى که يهودى هستند، مسيحيان و آنان که به دين ديگرى گرويده اند؛ هر کسى که (۱) به خدا ايمان دارد و (۲) به روز آخر ايمان دارد و (۳) زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرد، پاداش خود را از پروردگارش دريافت خواهد کرد. آنها نه از چيزى بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

۶۳ _ در حالى که کوه سينا را بالاى سرتان برافراشتيم با شما عهدى بستيم: "بايد از آنچه که به شما داده ايم سخت حمايت کنيد و مطالب آن را به خاطر بسپاريد، باشد که نجات يابيد."

۶۴ _ ولى شما پس از آن روى گردانديد، اگر به خاطر لطف خدا و رحمت او نسبت به شما نبود، شما به سرنوشت بدى گرفتار شده بوديد.

۶۵ _ شما درباره کسانى که در ميان شما حرمت سبت را نگاه نداشتند، دانسته ايد. به آنها گفتيم، "به پستى بوزينگان درآييد."

۶۶ _ ما آنها را براى نسل خودشان و نسل هاى بعدى مثالى قرار داديم و پند روشنگرى براى پرهيزگاران.

۶۷ _ موسى به مردمش گفت، "خدا به شما فرمان مى دهد که ماده گاوى جوان قربانى کنيد." آنها گفتند، "آيا ما را به تمسخر گرفتى " او گفت، "خدا نکند، که مانند نادان رفتار کنم."

۶۸ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد کدامين را." گفت، "او مى گويد، آن ماده گاو نه چندان پير است و نه چندان جوان؛ ميان سال است. اکنون، به دستورى که به شما داده شد عمل کنيد."

۶۹ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا رنگش را به ما نشان دهد." گفت، "او مى گويد که آن ماده گاو زرد رنگى است، به رنگ روشن، که بينندگان را به نشاط آورد."

۷۰ _ گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد که آن کدام است. زيرا به نظر ما ماده گاوها همه شبيه به هم هستند و به خواست خدا ما راهنمايى خواهيم شد."

۷۱ _ گفت، "او مى گويد ماده گاوى است که هرگز به شخم زدن زمين و يا آبيارى کشتزارها خوار نشده باشد و بدون عيب باشد." آنها گفتند، "اکنون حقيقت را روشن کرده اى." آنها بالاخره بعد از مدتى با اکراه و بى ميلى آن را قربانى کردند.

۷۲ _ شما شخصى را کشته بوديد، سپس در ميان خودتان مجادله کرديد. خدا مى خواست آنچه را که سعى کرديد پنهان کنيد، آشکار نمايد.

۷۳ _ ما گفتيم، "قسمتى از آن (گوساله) را (به مقتول) بزنيد." در آن هنگام بود که خدا مقتول را زنده کرد و نشانه هاى خود را به شما نشان داد، باشد که بفهميد.

۷۴ _ با وجود اين، قلب هاى شما مثل سنگ سخت شد، يا حتى سخت تر. زيرا سنگ هايى هستند که از آنها رودخانه ها فوران مى زنند. و سنگ هاى ديگرى که شکافته شده و نهرها به آرامى از آنها روان مى شوند و سنگ هاى ديگرى که از هيبت و حرمت خدا منقبض مى شوند. خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۷۵ _ آيا انتظار داريد که آنها هم مانند شما ايمان بياورند هنگامى که بعضى از آنها کلمات خدا را مى شنيدند و سپس بعد از آنکه خوب مى فهميدند، عمدا ً آن را تحريف مى کردند

۷۶ _ و هنگامى که مؤمنان را ملاقات مى کنند، مى گويند، "ما ايمان داريم." ولى هنگامى که گردهم مى آيند مى گويند، "از اطلاعاتى که خدا به شما داده (مؤمنان را) آگاه نکنيد، تا مبادا آنها را در بحث شان درباره پروردگارتان يارى کرده باشيد. آيا نمى فهميد"

۷۷ _ آيا آنها نمى دانند که خدا آنچه را پنهان کنند و يا آنچه را آشکار نمايند مى داند

۷۸ _ در ميان آنها کسانى بدون کتاب هستند که کتاب آسمانى را جز از طريق شنيدن نمى دانند، سپس گمان مى کنند که آن را مى دانند.

۷۹ _ بنابراين، واى بر کسانى که کتاب آسمانى را با دست هاى خود تحريف مى کنند و بعد مى گويند، "اين چيزى است که خدا نازل کرده است،" براى به دست آوردن ماديات بى ارزش. واى بر آنها به خاطر چنين تحريفاتى و واى بر آنها براى منافع نامشروع شان.

۸۰ _ بعضى ها گفته اند، "مدت دوزخ محدود است و بيش از چند روزى در آن نخواهيم بود." بگو، "آيا چنين پيمانى از خدا گرفته ايد_ خدا هرگز پيمان خود را نمى شکند_ يا در باره خدا چيزى مى گوييد که نمى دانيد"

۸۱ _ حقيقتا ً، کسانى که گناه مى کنند و در اعمال پليد خود غرق مى شوند ساکنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن مى مانند.

۸۲ _ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، ساکنان بهشت خواهند بود؛ آنها در آن جاودان مى مانند.

۸۳ _ ما با بنى اسرائيل عهدى بستيم: "شما جز خدا را نپرستيد. به والدين خود احترام بگذاريد و خويشاوندان، يتيمان و فقرا را در نظر داشته باشيد. با مردم خوش رفتارى کنيد. دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد." اما جز عده کمى از شما، بقيه روى گردانديد و بيزار شديد.

۸۴ _ ما با شما عهدى بستيم، که خون يکديگر را نريزيد و يکديگر را از خانه هاى خود بيرون نکنيد. شما پذيرفتيد و شهادت داديد.

۸۵ _ با اين حال، هنوز يکديگر را مى کشيد و عده اى از خودتان را از خانه هايشان مى رانيد و با گناهکارى و بدخواهى عليه آنها همدست مى شويد. حتى هنگامى که تسليم شدند، از آنها غرامت خواستيد. بيرون راندن آنها از ابتدا براى شما ممنوع شده بود. آيا شما به قسمتى از کتاب آسمانى ايمان داريد و قسمتى را باور نداريد مجازات کسانى که در ميان شما چنين مى کنند، چه بايد باشد جز خوارى در اين دنيا و عذابى بسيار بدتر در روز قيامت خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۸۶ _ اين آنها هستند که زندگى پست دنيا را به بهاى آخرت خريدند. در نتيجه، نه هرگز از مجازاتشان کاسته مى شود و نه مى توانند يارى شوند.

۸۷ _ ما به موسى کتاب آسمانى داديم و بعد از او رسولان ديگرى فرستاديم و به عيسى، پسر مريم، معجزاتى شگفت انگيز داديم و به وسيله روح القدس از او پشتيبانى کرديم. آيا اين حقيقت ندارد که هرگاه رسولى با آنچه که مورد پسند شما نبود برايتان آمد، غرورتان باعث شد که متکبر شويد بعضى از آنها را تکذيب کرديد و بعضى از آنها را کشتيد.

۸۸ _ عده اى مى گويند، "ما تصميم خود را گرفته ايم!" در عوض، اين لعنت خداست که در نتيجه کفرشان آنها را از ايمان آوردن باز مى دارد، جز عده کمى.

۸۹ _ هنگامى که اين کتاب آسمانى از جانب خدا برايشان آمد، با وجود آنکه با آنچه دارند مطابقت مى کند و آن را تأييد مى نمايد و نيز از قبل هنگام صحبت با کافران ظهور آن را پيش بينى مى کردند، هنگامى که پيش بينى خودشان فرا رسيد، آن را باور نکردند. کافران اينچنين به لعنت خدا مبتلا مى شوند.

۹۰ _ در واقع نفس خود را به بد چيزى فروختند_ اين آيات خدا را از روى غيظ رد کردند که چرا خدا در ميان بندگانش موهبت خويش را به هرکه برگزيند ارزانى مى دارد. در نتيجه، آنها گرفتار غضب پشت غضب شدند. کافران به عذابى خوار کننده دچار شده اند.

۹۱ _ هنگامى که به آنها گفته مى شود، "به اين آيات خدا ايمان آوريد،" مى گويند، "ما فقط به آنچه بر ما نازل شده است ايمان داريم." بدين جهت، آنها آيات بعدى را باور نمى کنند، با وجود آنکه حقيقتى است از جانب پروردگارشان و اگر چه، آنچه را که دارند تأييد مى کند! بگو، "پس چرا پيامبران خدا را کشتيد، اگر از مؤمنان بوديد"

۹۲ _ موسى با معجزاتى شگفت انگيز نزد شما آمد، با اين حال شما در غياب او گوساله را پرستيديد و ستمکار شديد.

۹۳ _ در حالى که کوه سينا را بالاى سرتان برافراشتيم، با شما عهدى بستيم، مى گفتيم، "از دستوراتى که به شما داده ايم با قدرت تمام حمايت کنيد و گوش فرا دهيد." آنها گفتند، "ما مى شنويم، ولى اطاعت نمى کنيم." به دليل کفرشان، قلب شان فريفته گوساله شد. بگو، "در واقع آنچه اعتقادتان به شما امر مى کند باعث بدبختى است، البته اگر اعتقادى داشته باشيد."

۹۴ _ بگو، "اگر سراى آخرت نزد خدا در انتظار شماست و ديگران از آن محروم هستند، پس بايد آرزوى مرگ کنيد، اگر راست مى گوييد."

۹۵ _ آنها، به دليل آنچه با دست هاى خود پيش فرستاده اند، هرگز آرزوى آن را نمى کنند. خدا از ستمکاران کاملا ً آگاه است.

۹۶ _ در حقيقت، آنها را نسبت به زندگى حريص ترين خواهيد يافت؛ حتى به مراتب بيشتر از مشرکان. هر يک از آنها آرزو دارد که هزار سال عمر کند. اما اين نمى تواند او را از هيچ عذابى نجات دهد، حتى هر قدر هم که عمر کند. خدا بر تمام اعمالشان بيناست.

۹۷ _ بگو، "هر کس مخالف جبرئيل باشد بايد بداند که او اين (قرآن) را طبق خواست خدا، بر قلب تو نازل کرده است، که تأييد کننده کتاب هاى آسمانى قبلى و شامل هدايت و بشارتى است براى مؤمنان."

۹۸ _ هر کس مخالف خدا و فرشتگان او و رسولان او و جبرئيل و ميکائيل باشد، بايد بداند که خدا نيز مخالف کافران است.

۹۹ _ ما آيات را به اين واضحى بر تو نازل کرده ايم و فقط ستمکاران آن را تکذيب خواهند کرد.

۱۰۰_ آيا اين حقيقت ندارد که هر گاه عهدى مى بندند و تعهد مى کنند که به آن وفادار بمانند، بعضى از آنها هميشه به آن بى اعتنايى مى کنند در حقيقت، اکثرشان ايمان ندارند.

۱۰۱_ اکنون که رسولى از جانب خدا برايشان آمده است و با وجود آنکه کتاب آسمانى خودشان را ثابت و تأييد مى کند، بعضى از پيروان کتاب آسمانى (يهوديان، مسيحيان و مسلمانان) به کتاب خدا پشت مى کنند و چنان بى اعتنا هستند، که گويى هرگز کتاب آسمانى نداشته اند.

۱۰۲_ آنها آنچه را که شياطين در باره سلطنت سليمان تعليم دادند، دنبال کردند. سليمان کافر نبود، اگر چه شياطين کافر بودند. آنها به مردم جادوگرى و آنچه را که توسط دو فرشته بابل، هاروت و ماروت فرستاده شده بود، آموختند. اين دو نفر چنين دانشى را ابراز نکردند مگر آنکه گوشزد کردند که: "اين يک امتحان است. از چنين دانشى سوء استفاده نکنيد." اما مردم از آن براى حيله هاى شيطانى مانند به هم زدن ازدواج ها استفاده کردند. آنها هرگز نمى توانند بر خلاف خواست خدا به کسى آسيبى برسانند. در واقع آنها چيزى را ياد مى گيرند که به ضرر آنهاست، نه چيزى که به نفع آنهاست و آنها به خوبى مى دانند که هر کس طلسم و جادو کند در آخرت سهمى نخواهد داشت. در واقع آنها نفس خود را به بد چيزى مى فروشند، اگر فقط مى دانستند.

۱۰۳_ اگر ايمان بياورند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش بگيرند، پاداش خدا به مراتب بهتر است، اگر فقط مى دانستند.

۱۰۴_ اى کسانى که ايمان داريد، نگوييد، "راعنا" (چوپان ما باش). بلکه بگوييد، "انظرنا" (ناظر ما باش) و گوش کنيد. کافران به عذابى دردناک دچار شده اند.

۱۰۵_ در ميان پيروان کتاب آسمانى چه کافران و چه مشرکان، دوست ندارند ببينند که هيچ گونه خير و برکتى از جانب پروردگارتان بر شما نازل شود. اگر چه، خدا باران رحمتش را بر هر که برگزيند فرو مى فرستد. خدا صاحب موهبتى است بى انتها.

۱۰۶_ هرگاه هرگونه معجزه اى را منسوخ کنيم، يا باعث فراموشى آن شويم، معجزه اى بهتر و يا حداقل مانند آن را مى آوريم. آيا شما اين حقيقت را تشخيص نمى دهيد که خدا قادر مطلق است

۱۰۷_ آيا اين حقيقت را تشخيص نمى دهيد که سلطنت آسمان ها و زمين از آن خداست؛ که شما غير از خدا کسى را به عنوان مولا و سرور خود نداريد

۱۰۸_ آيا مى خواهيد از رسول خود چيزى درخواست کنيد که قبلا ً از موسى درخواست شد هر کس کفر را به جاى ايمان برگزيند، مسلما ً از راه راست منحرف شده است.

۱۰۹_ اکنون که شما ايمان آورده ايد، بسيارى از پيروان کتاب آسمانى ترجيح مى دهندکه دوباره به کفر باز گرديد. اين به دليل حسادتشان است، پس از آنکه حقيقت برايشان آشکار شده است. آنها را ببخشيد و به حال خود رها کنيد، تا خدا قضاوتش را صادر کند. خداست قادر مطلق.

۱۱۰_ دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد. هر کار نيکى که از پيش براى نفس خويش بفرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت. خدا به آنچه مى کنيد بيناست.

۱۱۱_ برخى گفته اند، "هيچ کس داخل بهشت نخواهد شد جز يهوديان يا مسيحيان!" چنين است خيال پوچشان. بگو، "مدرک خود را به ما نشان دهيد، اگر راست مى گوييد."

۱۱۲_ در واقع کسانى که خود را مطلقا ً تنها به خدا تسليم مى کنند همچنانکه زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، پاداش خود را از پروردگارشان دريافت خواهند کرد؛ آنها نه ترسى دارند و نه غمى خواهند داشت.

۱۱۳_ يهوديان گفتند، "مسيحيان پايه و اساسى ندارند." در حالى که مسيحيان گفتند، "يهوديان پايه و اساسى ندارند." با وجود آنکه، هر دو آنها کتاب آسمانى مى خوانند. چنين است سخنان کسانى که دانشى ندارند. خدا در روز قيامت، درباره اختلافاتشان قضاوت خواهد کرد.

۱۱۴_ چه کسانى پليدتر از آنان که مساجد خدا را، جايى که نام او ذکر مى شود، تحريم مى نمايند و در متروک گذاشتن آن شرکت مى کنند اين افراد نبايد به آنجا وارد شوند مگر با ترس. آنها در اين دنيا از ذلت و خوارى رنج خواهند برد و در آخرت به عذابى عظيم مبتلا خواهند شد.

۱۱۵_ شرق و غرب از آن خداست؛ هر جا برويد خدا در آنجا حضور خواهد داشت. خدا در همه جا حاضر است، داناى مطلق.

۱۱۶_ آنها گفتند، "خدا پسرى دارد!" هرگز! تجليل او را؛ آنچه در آسمان ها و زمين است متعلق به اوست؛ همه فرمانبردار او هستند.

۱۱۷_ آغاز کننده آسمان ها و زمين: براى انجام هر کارى، او فقط به آن مى گويد، "باش" و آن هست.

۱۱۸_ کسانى که دانشى ندارند مى گويند، "اگر فقط خدا مى توانست با ما صحبت کند، يا معجزه اى بر ما مى آمد!" ديگران هم پيش از آنها مانند همين سخنان را بر زبان آورده اند؛ طرز فکرشان شبيه هم است. ما معجزات را براى کسانى که به يقين رسيده اند، آشکار مى کنيم.

۱۱۹_ ما تو را با حقيقت فرستاده ايم به عنوان بشارت دهنده و همچنين هشدار دهنده. تو جوابگوى کسانى نيستى که سزاوار دوزخ مى شوند.

۱۲۰_ نه يهوديان تو را قبول خواهند کرد و نه مسيحيان، مگر آنکه از دين آنها پيروى کنى. بگو، "هدايت خدا هدايت حقيقى است." اگر با وجود دانشى که دريافت کرده اى، به خواسته هايشان تن دهى، هيچ ياور و پشتيبانى نخواهى يافت که در مقابل خدا به تو کمک کند.

۱۲۱_ کسانى که کتاب آسمانى دريافت کردند و آن را آنطور که بايد بدانند مى دانند، به اين ايمان خواهند آورد. و اما کسانى که ايمان ندارند بازنده هستند.

۱۲۲_ اى بنى اسرائيل، به ياد آوريد که شما را مورد لطف خويش قرار دادم و بيش از هر مردم ديگرى به شما رحمت نمودم.

۱۲۳_ آگاه باشيد از آن روزى که نه نفسى به نفس ديگر کمک خواهد کرد، نه غرامتى پذيرفته خواهد شد و نه شفاعتى مفيد خواهد بود و نه به کسى يارى خواهد شد.

۱۲۴_ به ياد آوريد که ابراهيم با دستورات خاصى از جانب پروردگارش امتحان شد و همه را اجرا کرد. (خدا) گفت، "من تو را براى مردم به امامت بر مى گزينم." او گفت، "و همچنين نسل هاى مرا" او گفت، "عهد من شامل ستمکاران نمى شود."

۱۲۵_ ما زيارتگاه (کعبه) را مرکز و محل مقدس امنى براى مردم قرار داده ايم. شما مى توانيد از جايگاه ابراهيم به عنوان عبادتگاه استفاده کنيد. ما به ابراهيم و اسماعيل مأموريت داديم که : "خانه مرا براى زيارت کنندگان، کسانى که آنجا زندگى مى کنند و کسانى که به رکوع مى روند و سجده مى کنند، خالص کنيد."

۱۲۶_ ابراهيم دعا کرد: "پروردگار من، اينجا را سرزمينى آرام قرار بده و براى مردمش ميوه جات فراهم کن. براى کسانى که به خدا و روز آخر ايمان دارند فراهم کن." (خدا) گفت، "من براى کافران نيز روزى فراهم خواهم کرد. من اجازه خواهم داد تا آنها موقتا ً لذت ببرند، سپس آنها را به عذاب دوزخ و سرنوشت بسيار بدى دچار مى کنم."

۱۲۷_ همان طور که ابراهيم، همراه با اسماعيل پايه هاى زيارتگاه را بر پا مى داشتند (دعا کردند): "پروردگار ما، اين را از ما بپذير. تويى شنوا، داناى مطلق.

۱۲۸_ "پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار جماعتى از نسل هاى ما تسليم تو باشند. آداب دينمان را به ما بياموز و توبه ما را بپذير. تويى آمرزنده، مهربان ترين.

۱۲۹_ "پروردگار ما، از ميان آنها رسولى برانگيز تا آيات تو را برايشان بخواند، به آنها کتاب آسمانى و حکمت بياموزد و آنها را خالص کند. تويى قادر متعال، حکيم ترين."

۱۳۰_ چه کسى دين ابراهيم را رها مى کند، جز کسى که نفس خويش را فريب مى دهد ما در اين دنيا او را برگزيده ايم و در آخرت او با پرهيزگاران خواهد بود.

۱۳۱_ هنگامى که پروردگارش به او گفت، "تسليم شو،" او گفت، "من به پروردگار جهان تسليم هستم."

۱۳۲_ علاوه براين، ابراهيم و همچنين يعقوب، فرزندانشان را به انجام همين کار تشويق کردند که: "اى فرزندان من، خدا دين را براى شما روشن کرده است؛ نميريد مگر تسليم شده."

۱۳۳_ اگر در بستر مرگ يعقوب شاهد بوديد؛ او به فرزندانش گفت، "بعد از مرگ من شما چه چيزى را پرستش خواهيد کرد" آنها گفتند، "ما خداى تو را پرستش خواهيم کرد؛ خداى پدران تو ابراهيم، اسماعيل و اسحاق را؛ يک خدا. ما او تسليم هستيم."

۱۳۴_ چنين است جامعه اى از گذشته. آنها براى آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما براى آنچه کسب کرديد مسئول هستيد. شما جوابگوى اعمال آنها نيستيد.

۱۳۵_ آنها گفتند، "شما بايد يهودى يا مسيحى باشيد تا هدايت شويد." بگو، "ما از دين ابراهيم پيروى مى کنيم_ يکتا پرستى_ او هرگز مشرک نبود."

۱۳۶_ بگوييد، "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده بود و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان قبيله نازل شده بود ايمان داريم؛ و به آنچه به موسى و عيسى و تمام پيامبران از جانب پروردگارشان داده شده بود. ما ميان هيچ يک از آنها فرقى نمى گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."

۱۳۷_ اگر آنها هم مانند شما ايمان بياورند، پس هدايت شده اند. اما اگر روى گردانند، از مخالفان هستند. خدا شما را از شر مخالفت آنها حفظ خواهد کرد؛ او شنواست، داناى مطلق.

۱۳۸_ چنين است روش خدا و روش چه کسى بهتر از روش خداست "ما فقط او را مى پرستيم."

۱۳۹_ بگو، "آيا درباره خدا با ما مجادله مى کنيد، در حالى که او پروردگار ما و پروردگار شماست ما مسئول اعمال خود هستيم و شما مسئول اعمال خود. ما فقط به او اخلاص مى ورزيم."

۱۴۰_ آيا مى گوييد که ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان آن قبيله (اسباط)، يهودى يا مسيحى بودند بگو، "آيا شما بهتر از خدا مى دانيد چه کسى پليد تر از آن که شهادتى را که از خدا آموخته است، کتمان کند خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست."

۱۴۱_ آن جامعه اى از گذشته بود. آنها براى آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما براى آنچه کسب مى کنيد مسئول هستيد. شما جوابگوى اعمال آنها نيستيد.

۱۴۲_ در ميان مردم، ابلهانى هستند که مى گويند، "چرا آنها جهت قبله خود را تغيير دادند" بگو، "شرق و غرب از آن خداست؛ هر کس که بخواهد، او به راه مستقيم هدايتش مى کند."

۱۴۳_ ما اينچنين شما را جامعه اى بى طرف قرار داديم، تا در ميان مردم شاهد باشيد و رسول در ميان شما شاهد باشد. ما جهت اصلى قبله شما را تغيير داديم فقط براى آنکه کسانى که در ميان شما بى چون و چرا از رسول پيروى مى کند از آنان که روى بر مى گردانند مشخص شوند. آن امتحانى سخت بود، اما نه براى کسانى که بوسيله خدا هدايت شده اند. خدا هرگز پرستش شما را از بين نمى برد. خدا نسبت به مردم رئوف است، مهربان ترين.

۱۴۴_ ما ديده ايم که تو (در جستجوى جهت درست) رو به آسمان مى کردى. اکنون قبله اى تعيين مى کنيم که تو را خوشنود سازد. از اين پس، روى خود را به سوى مسجد مقدس بگردان. هر جا که باشيد، همه شما روى خود را به سوى آن بگردانيد. کسانى که کتاب آسمانى قبلى را دريافت کردند، مى دانند که اين حقيقتى است از جانب پروردگارشان. خدا هرگز از اعمال آنها غافل نيست.

۱۴۵_ حتى اگر هر نوع معجزه اى را به پيروان کتاب آسمانى نشان دهى، آنها از قبله تو پيروى نخواهند کرد. تو هم نبايد از قبله آنها پيروى کنى. آنها حتى از قبله يکديگر هم پيروى نمى کنند. اگر با وجود دانشى که به تو داده شده به خواسته هايشان تن دهى، از ستمکاران خواهى بود.

۱۴۶_ کسانى که کتاب آسمانى دريافت کردند حقيقت را در اين مى شناسند، همانطور که فرزندان خود را مى شناسند. با وجود اين، بعضى از آنها دانسته حقيقت را پنهان مى کنند.

۱۴۷_ اين حقيقتى است از جانب پروردگارت؛ هيچ شکى به خود راه نده.

۱۴۸_ هر يک از شما جهتى براى پيروى انتخاب مى کنيد؛ شما در پرهيزگارى از يکديگر سبقت بگيريد. هر جا که باشيد، خدا همه شما را احضار خواهد کرد. خداست قادر مطلق.

۱۴۹_ هر جا که مى روى، (هنگام نماز) روى خود را به سوى مسجد مقدس بگردان. اين حقيقتى است از جانب پروردگارت. خدا هرگز از هر آنچه انجام مى دهيد غافل نيست.

۱۵۰_ هرجا که مى روى، (هنگام نماز) روى خود را به سوى مسجد مقدس بگردان؛ هر جا که باشيد، (هنگام نماز) روى خود را به سوى آن بگردانيد. بنابراين، مردم هيچ دليلى براى مخالفت با شما نخواهند داشت، جز ستمکارانى که در ميانشان هستند. از آنها نترسيد، بلکه از من بترسيد. آنگاه من نعمت خود را بر شما تمام خواهم کرد، باشد که هدايت شويد.

۱۵۱_ (نعمت هايى ) مانند فرستادن رسولى از ميان خودتان تا آيات ما را برايتان بخواند، شما را خالص کند، به شما کتاب آسمانى و حکمت بياموزد و به شما چيزى تعليم دهد که هرگز نمى دانستيد.

۱۵۲_ شما به ياد من باشيد، تا من هم به ياد شما باشم کنم و شکرگزار من باشيد؛ ناسپاس نباشيد.

۱۵۳_ اى کسانى که ايمان داريد، از طريق صبر و دعاهاى ارتباطى (نماز) کمک بجوييد. خدا با کسانى است که صبورانه استقامت مى ورزند.

۱۵۴_ درباره کسانى که در راه خدا کشته مى شوند، نگوييد، "آنها مرده اند." آنها نزد پروردگارشان زنده هستند، ولى شما درک نمى کنيد.

۱۵۵_ ما مطمئنا ً، شما را با ترس، گرسنگى، از دست دادن پول، جان و محصولات امتحان خواهيم کرد. به صبوران بشارت بده.

۱۵۶_ هر گاه به مصيبتى مبتلا شوند، مى گويند، "ما متعلق به خدا هستيم و به سوى او باز مى گرديم."

۱۵۷_ اين افراد سزاوار رحمت و نعمت هايى از جانب پروردگارشان شده اند. اينان هدايت شدگان هستند.

۱۵۸_ تپه هاى صفا و مروه از آداب و رسومى هستند که توسط خدا مقرر شده است. هر کس حج و يا عمره را بجا آورد خطايى مرتکب نمى شود که مسافت ميان آنها را طى کند. اگر کسى داوطلب کارهاى پرهيزکارانه بيشترى شود، پس خدا سپاسگزار است، داناى مطلق.

۱۵۹_ کسانى که آيات و هدايت ما را پس از آنکه در کتاب آسمانى براى مردم اعلام مى شود، پنهان مى کنند، به لعنت خدا محکوم شده اند؛ آنها به وسيله تمام لعنت شدگان لعنت شده اند.

۱۶۰_ و اما کسانى که توبه کنند، اصلاح شوند و اعلام نمايند، من توبه آنها را مى پذيرم. من آمرزنده ام، مهربان ترين.

۱۶۱_ کسانى که ايمان ندارند و کافر مى ميرند، به لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم (در روز قضاوت) دچار شده اند.

۱۶۲_ آنها در آنجا تا ابد مى مانند. نه هرگز در عذابشان تخفيف داده شود و نه به تعويق افتد.

۱۶۳_ خداى شما يک خداست؛ جز او خدايى نيست، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۱۶۴_ در آفرينش آسمان ها و زمين، در تبديل شب و روز، در کشتى ها که براى منافع مردم در دريا سير مى کنند، در آبى که خدا از آسمان فرو مى فرستد تا زمين مرده را دوباره زنده کند و انواع موجودات را در آن پراکنده سازد، در کنترل وزش بادها و در ابرهايى که ميان آسمان و زمين قرار دارد، مدرک هايى کافى است براى مردمى که مى فهمند.

۱۶۵_ با اين حال، بعضى از مردم معبودانى را همتراز خدا قرار مى دهند و به آنها چنان عشق مى ورزند که گويى خدا هستند. کسانى که ايمان دارند خدا را از همه بيشتر دوست دارند. اگر ستمکاران فقط مى توانستند خود را هنگامى که با عذاب روبرو مى شوند ببينند! آنگاه مى فهميدند که تمام قدرت ها فقط متعلق به خداست و عذاب خدا هيبت انگيز است.

۱۶۶_ پيشوايان، پيروان خود را طرد خواهند کرد. آنها عذاب را خواهند ديد و تمام وابستگى ها در ميانشان قطع خواهد شد.

۱۶۷_ کسانى که پيروى کردند خواهند گفت، "اگر فرصت ديگرى بيابيم، آنها را طرد خواهيم کرد، همانطور که اکنون آنها ما را طرد کرده اند." خدا اينچنين نتايج اعمالشان را به آنها نشان مى دهد که چيزى جز ندامت نيست؛ آنها هرگز از دوزخ خارج نخواهند شد.

۱۶۸_ اى مردم، از محصولات زمين، تمام چيزهايى را که خوب و حلال هستند بخوريد و از گام هاى شيطان پيروى نکنيد؛ او سرسخت ترين دشمن شماست.

۱۶۹_ او فقط شما را به کارهاى پليد و نادرست امر مى کند و اينکه شما درباره خدا چيزى بگوييد که نمى دانيد.

۱۷۰_ هنگامى که به آنها گفته شود، "از آنچه خدا در اين نازل کرده است پيروى کنيد،" مى گويند، "ما فقط از آنچه از اعمال والدين خود يافتيم، پيروى مى کنيم." اگر والدين آنها نفهميده بودند و هدايت نشده بودند چطور

۱۷۱_ مثال چنين کافرانى، مانند طوطى هايى است که هر صدا و آوايى را که مى شنوند، بدون آنکه بفهمند، تکرار مى کنند. کر و گنگ و کور؛ آنها نمى توانند بفهمند.

۱۷۲_ اى کسانى که ايمان داريد، از چيزهاى خوبى که برايتان فراهم کرديم بخوريد و شکر خدا را بجا آوريد، اگر فقط او را مى پرستيد.

۱۷۳_ او فقط خوردن حيواناتى را که (بدون دخالت انسان) خودشان بميرند، خون، گوشت خوک و حيواناتى که براى هر کس ديگرى جز خدا نذر و اهدا شوند، برايتان حرام کرده است. اگر کسى مجبور شود (از اينها بخورد)، بدون آنکه قصد بدى داشته يا عمدى باشد، مرتکب گناهى نمى شود. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۱۷۴_ کسانى که براى به دست آوردن بهايى ناچيز، آيات خدا را که در کتاب آسمانى است، پنهان مى کنند، چيزى جز آتش در شکم خود فرو نمى برند. خدا در روز قيامت نه با آنها سخن خواهد گفت و نه آنها را خالص خواهد کرد. آنها به عذابى دردناک دچار شده اند.

۱۷۵_ آنها هستند که گمراهى را به جاى هدايت و عذاب را به جاى بخشش انتخاب کردند. در نتيجه، بايد دوزخ را تحمل کنند.

۱۷۶_ اين به دليل آن است که خدا اين کتاب آسمانى را که حامل حقيقت است، نازل کرده است و آنان که با کتاب آسمانى مخالفت مى کنند، سرسخت ترين مخالفان هستند.

۱۷۷_ پرهيزگارى اين نيست که روى خود را به سوى شرق يا غرب بگردانيد. پرهيزگاران کسانى هستند که به خدا، روز آخر، فرشتگان، کتاب آسمانى و پيامبران ايمان دارند؛ و به خويشاوندان، يتيمان، نيازمندان، مسافران غريب، گدايان و براى آزاد کردن بردگان با خوشرويى پول مى دهند؛ و دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا مى آورند و انفاق واجب (زکات) را مى دهند؛ و هرگاه قولى مى دهند به قول خود وفا مى کنند؛ و در مقابل آزار و سختى و جنگ صبورانه استقامت مى ورزند. اين افراد راستگويان هستند؛ اينان از پرهيزگارانند.

۱۷۸_ اى کسانى که ايمان داريد، هنگامى که با قتلى مواجه مى شويد قانون مساوات برايتان مقرر شده است_ آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، زن در برابر زن. اگر شخصى از جانب اقوام مقتول بخشيده شود، بايد قدردانى کرد و غرامت منصفانه اى پرداخت. اين تخفيف و رحمتى است از جانب پروردگارتان. هر کس از اين حد تجاوز کند به عذابى دردناک دچار مى شود.

۱۷۹_ اى خردمندان، قانون مساوات براى حفظ زندگى شماست، باشد که پرهيزگار باشيد. ۱۸۰_ مقرر شد که هرگاه مرگ نزديک مى شود، منصفانه، وصيت نامه اى به نفع والدين و خويشاوندان بنويسيد. اين وظيفه اى است بر پرهيزگاران.

۱۸۱_ اگر کسى وصيتى را که شنيده است تغيير دهد، گناه چنين تغييراتى برکسانى است که آن را تغيير دادند. خدا شنواست، دانا.

۱۸۲_ اگر کسى بى عدالتى بزرگى يا تبعيضى از جانب وصيت کننده مشاهده نمايد و براى بر قرار کردن عدالت وصيت نامه را تصحيح کند، گناهى مرتکب نمى شود. خداست عفو کننده، مهربان ترين.

۱۸۳_ اى کسانى که ايمان داريد، روزه گرفتن براى شما مقرر شده است، همانطور که براى قبل از شما هم مقرر شده بود، باشد که رستگار شويد.

۱۸۴_ روزهاى خاصى (براى روزه گرفتن مشخص شده)؛ اگر کسى بيمار يا در حال سفر باشد، مى تواند به جاى آن به همان تعداد از روزهاى ديگر را روزه بگيرد. کسانى که مى توانند روزه بگيرند، ولى با سختى فراوان، مى توانند به جاى هر روزى که روزه را مى شکنند فقيرى را غذا دهند. اگر کسى (براى کارهاى پرهيزگارانه بيشترى ) داوطلب شود بهتر است. ولى روزه گرفتن براى شما بهترين است، اگر فقط مى دانستيد.

۱۸۵_ رمضان ماهى است که در آن قرآن نازل شده بود، که براى مردم هدايت، تعاليم روشن و کتاب قانون فراهم مى کند. کسانى از شما که شاهد اين ماه هستند بايد روزه بگيرند. آنان که بيمار يا در حال سفر هستند به جاى آن مى توانند روزهاى ديگرى به تعداد همان روزها روزه بگيرند. خدا براى شما راحتى مى خواهد نه سختى، باشد که شما وظايف خود را انجام دهيد و خدا را تجليل کنيد که شما را هدايت کرد و قدردانى خود را ابراز نماييد.

۱۸۶_ هنگامى که بندگانم درباره من از تو مى پرسند، من هميشه نزديک هستم. هر گاه مرا بخوانند به دعاهايشان پاسخ مى دهم. مردم بايد به من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا ارشاد شوند.

۱۸۷_ در شب هاى روزه دارى روابط جنسى با زنانتان حلال شد. آنها محرم اسرار شما هستند و شما محرم اسرار آنها هستيد. خدا مى دانست که شما قبلا ً به نفس خويش خيانت مى کرديد، او شما را آمرزيده و بخشيده است. از اين پس مى توانيد از طريقى که خدا به شما اجازه داده، با آنها روابط جنسى داشته باشيد. مى توانيد بخوريد و بياشاميد تا سپيده دم، هنگامى که خط سفيد روشنايى از خط تاريک شب تشخيص داده شود. سپس، تا غروب آفتاب روزه بگيريد. اگر تصميم داريد (ده روز آخر رمضان) در مسجد معتکف شويد، روابط جنسى ممنوع است. اين ها قوانين خداست؛ از حدود آنها خارج نشويد. خدا اينچنين آياتش را براى مردم روشن مى کند، باشد که رستگار شوند.

۱۸۸_ پول يکديگر را از راه نامشروع تصاحب نکنيد و به متصديان امور رشوه ندهيد تا ديگران را از بعضى از حقوقشان به طور نامشروع محروم کنيد، در حالى که مى دانيد.

۱۸۹_ آنها از تو درباره مراحل ماه مى پرسند! بگو، "آنها وسيله تعيين زمان براى مردم هستند و زمان حج را معين مى نمايند." در لفافه سخن گفتن پرهيزگارانه نيست؛ پرهيزگارى پيروى کردن از احکام و روراست بودن است. خدا را در نظر داشته باشيد، باشد که موفق شويد.

۱۹۰_ شما مى توانيد در راه خدا عليه کسانى بجنگيد که به شما حمله مى کنند، ولى تجاوز نکنيد. خدا افراد متجاوز را دوست ندارد.

۱۹۱_ شما مى توانيد کسانى را که عليه شما مى جنگند، بکشيد و مى توانيد آنها را بيرون کنيد از آنجايى که آنها شما را بيرون کردند. ظلم از قتل بدتر است. با آنها در مسجد مقدس نجنگيد، مگر آنکه در آنجا به شما حمله کنند. اگر به شما حمله کردند، مى توانيد آنها را بکشيد. اين عذابى است که حق آن کافران است.

۱۹۲_ اگر آنها دست بردارند، پس خدا عفوکننده است، مهربان ترين.

۱۹۳_ شما همچنين مى توانيد با آنها بجنگيد تا ستم از ميان برود و آزادانه خدا را پرستش کنيد. اگر آنها دست بردارند، حمله نکنيد؛ اجازه حمله فقط عليه تجاوزکاران داده شده است.

۱۹۴_ در طول ماه هاى مقدس، مى توان هر حمله اى را به همان نسبت پاسخ داد. اگر آنها به شما حمله کنند، شما هم مى توانيد با مجازاتى منصفانه تلافى کنيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا با پرهيزگاران است.

۱۹۵_ در راه خدا خرج کنيد؛ با دست هاى خود خويشتن را به تباهى نکشيد. انفاق کنيد؛ خدا انفاق کنندگان را دوست دارد.

۱۹۶_ مراسم کامل حج و عمره را براى خدا بجا آوريد. اگر مانع شما شوند، بايد قربانى بفرستيد و موى سر خود را نزنيد تا قربانى شما به مقصدش برسد. اگر بيمار هستيد، يا زخمى در سر داريد (که بايد موى خود را بزنيد)، بايد با روزه گرفتن، يا صدقه دادن جبران نماييد، يا به طريق ديگرى عبادت کنيد. در ايام حج عادى، اگر بين عمره و حج شرط احرام (حرمت) را بشکنيد، در عوض حيوانى را قربانى کنيد. اگر استطاعت آن را نداريد، سه روز در ايام حج و هفت روز هنگامى که به منزل باز مى گرديد، روزه بگيريد_ اين ده روز را کامل مى کند_چنانچه از اهالى مسجد مقدس نباشيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا در اجراى مجازات سختگير است.

۱۹۷_ حج بايد در ماه هايى مخصوص انجام شود. هر کس عازم حج است بايد در ايام حج از آميزش جنسى، بدرفتارى و مجادله خوددارى کند. هر کار نيکى انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است. هنگامى که توشه سفر خود را آماده مى کنيد، بهترين توشه، پرهيزگارى است. اى کسانى که خردمند هستيد، مرا در نظر داشته باشيد.

۱۹۸_ اگر (از راه تجارت) در طلب روزى پروردگارتان باشيد، اشتباهى مرتکب نمى شويد. هنگامى که از عرفات به صف مى رويد، در آن مکان مقدس (مزدلفه) ذکر خدا را بگوييد. او را ياد کنيد که شما را هدايت کرد؛ پيش از اين، شما گمراه شده بوديد.

۱۹۹_ با مردم ديگرى که به صف مى روند، به صف برويد و از خدا طلب بخشش کنيد. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۲۰۰_ هنگامى که اعمالتان را بجا آورديد، پيوسته خدا را ياد کنيد همانطور که پدر و مادر خود را ياد مى کنيد، يا حتى بهتر. عده اى از مردم مى گويند، "پروردگار ما، در اين دنيا به ما بده،" در حالى که آنها هيچ سهمى در آخرت ندارند.

۲۰۱_ عده ديگرى مى گويند "پروردگار ما، پرهيزگارى در اين دنيا و پرهيزگارى در آخرت به ما عطا کن و ما را از عذاب دوزخ حفظ نما."

۲۰۲_ هر يک از آنها سهمى را که کسب کرده اند، دريافت خواهند کرد. خدا دقيق ترين حسابرس است.

۲۰۳_ خدا را براى چند روزى (در منا) ياد کنيد؛ هرکس با عجله اين کار را در دو روز انجام دهد گناهى مرتکب نمى شود و اگر کسى بيشتر بماند گناهى نکرده است، تا زمانى که پرهيزگارى را ادامه دهد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که نزد او جمع خواهيد شد.

۲۰۴_ ممکن است شخصى از ميان مردم با سخنانش درباره اين دنيا، تو را تحت تأثير قرار دهد و حتى ممکن است خدا را بر افکار خود شاهد بگيرد، در حالى که او از سرسخت ترين مخالفان است.

۲۰۵_ او به محض آنکه برود ، در زمين به فساد مى پردازد، مال و جان را به نابودى مى کشاند. خدا فساد را دوست ندارد.

۲۰۶_ هنگامى که به او گفته مى شود، "خدا را در نظر داشته باش،" متکبرانه خشمگين مى شود. در نتيجه، سرنوشت او فقط دوزخ است؛ چه مکان بدى.

۲۰۷_ سپس، کسانى هستند که زندگى خود را وقف خدمت به خدا مى کنند؛ خدا نسبت به چنين پرستش کنندگانى رئوف است.

۲۰۸_ اى کسانى که ايمان داريد، کاملا ً تسليم شويد؛ از گام هاى شيطان پيروى نکنيد، زيرا او سر سخت ترين دشمن شماست.

۲۰۹_ اگر پس از آن مدرک هاى روشنى که برايتان آمده است، دچار لغزش شويد، پس بدانيد که خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۱۰_ آيا آنها منتظر هستند تا خدا خودش همراه با فرشتگان در ابرهاى متراکم نزد آنها بيايد زمانى که اين اتفاق رخ دهد، تمام کارها به پايان مى رسد و همه چيز نزد خدا بازگردانده مى شود.

۲۱۱_ از بنى اسرائيل سئوال کن که تا چه حد معجزات شگفت انگيز~~ به آنان که نعمت هايى را که خدا به آنها عطا کرده ناديده مى گيرند، نشان داده ايم، خدا در مجازات کردن بسيار سختگير است.

۲۱۲_ زندگى اين دنيا در نظر کافران زيبا جلوه داده شده است و آنها کسانى را که ايمان دارند مسخره مى کنند. اما در روز قيامت پرهيزگاران به مراتب برتر از آنها خواهند بود. خدا به هرکه بخواهد نعمت بيشمار مى بخشد.

۲۱۳_ پيش از اين، هنگامى که خدا پيامبران را به عنوان بشارت دهنده و همچنين هشدار دهنده فرستاد، مردم يک جامعه بودند. او با آنها کتاب آسمانى را که حاوى حقيقت بود، نازل کرد، تا در ميان مردم درباره اختلافاتشان قضاوت کند. جالب اينجاست، کسانى که کتاب آسمانى را دريافت کردند، افرادى بودند که با وجود مدرک هاى واضح و روشنى که به آنها داده شده بود، هر کتاب آسمانى جديدى را تکذيب کردند. اين به دليل حسادت آنهاست. خدا به خواست خود، کسانى را که ايمان دارند به سوى حقيقتى که ديگران در آن اختلاف دارند، هدايت مى نمايد. هر کس که بخواهد خدا او را در راه راست هدايت مى کند.

۲۱۴_ آيا انتظار داريد وارد بهشت شويد بدون آنکه مانند کسانى که قبل از شما بودند، امتحان شويد آنها با سختى و مصيبت مورد امتحان قرار گرفتند و متزلزل شدند، تا اينکه رسول و کسانى که با او ايمان آوردند گفتند، "پيروزى خدا کجاست" پيروزى خدا نزديک است.

۲۱۵_ آنها از تو درباره انفاق مى پرسند، بگو: "آنچه انفاق مى کنيد بايد به پدر و مادر، خويشاوندان، يتيمان، تهيدستان و مسافران غريب برسد." هر کار نيکى انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است.

۲۱۶_ ممکن است جنگيدن بر شما تحميل شود، هر چند که آن را دوست نداشته باشيد. ممکن است شما چيزى را دوست نداشته باشيد که برايتان خوب است و چيزى را دوست داشته باشيد که برايتان بد است. خدا مى داند در حالى که شما نمى دانيد.

۲۱۷_ آنها از تو درباره ماه هاى مقدس و جنگيدن در آن مى پر سند، بگو: "جنگيدن در آن توهين به مقدسات است. هر چند که، باز داشتن از راه خدا و کافر شدن به او و به حرمت مسجد مقدس و بيرون راندن مردمش، از نظر خدا توهين بزرگترى به مقدسات است. ظلم از قتل بدتر است." آنها اگر بتوانند پيوسته با شما مى جنگند تا شما را از دين تان منحرف کنند. در ميان شما کسانى که از دين خود برگردند و کافر بميرند، اعمالشان را هم در اين دنيا و هم در آخرت باطل کرده اند. اين افراد ساکنان دوزخ هستند، جايى که تا ابد در آن مى مانند.

۲۱۸_ کسانى که ايمان دارند و کسانى که در راه خدا مهاجرت و کوشش مى کنند، سزاوار رحمت خدا شده اند. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۲۱۹_ آنها از تو درباره مسکرات و قمار مى پرسند، بگو: "گناه بزرگى در آنهاست و اندکى منفعت براى مردم. ولى گناه آنها به مراتب بيشتر از منفعت آنهاست." آنها همچنين از تو مى پرسند چه انفاق کنند، بگو: "زيادى ها را." خدا اينچنين آياتش را براى شما روشن مى کند، باشد که بيانديشيد،

۲۲۰_ درباره اين دنيا و آخرت. و آنها از تو درباره يتيمان مى پرسند، بگو: "بهترين کارى که مى توانيد برايشان انجام دهيد اين است که آنها را پرهيزگار بار آوريد. اگر اموالشان را با اموال خود مخلوط مى کنيد، پس مانند اعضاى خانواده با آنها رفتار نماييد." خدا پرهيزکار و ستمکار را مى شناسد. اگر خدا مى خواست، مى توانست قوانين سخت ترى بر شما تحميل کند. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۲۱_ با زنان مشرک ازدواج نکنيد مگر آنکه ايمان بياورند؛ يک زن مؤمن بهتر از زن مشرک است، حتى اگر مورد پسند شما باشد. و دختران خود را به ازدواج مردان مشرک در نياوريد، مگر آنکه ايمان بياورند. يک مرد مؤمن بهتر از مرد مشرک است، حتى اگر مورد پسند شما باشد. اين افراد به دوزخ دعوت مى کنند، در حالى که خدا به خواست خود، به بهشت و آمرزش دعوت مى کند. او آياتش را براى مردم روشن مى نمايد، باشد که توجه کنند.

۲۲۲_ آنها از تو درباره عادت ماهانه مى پرسند: بگو، "بايد در طى عادت ماهانه از روابط جنسى با زنان خوددارى کنيد؛ آن مضر است؛ با آنها نزديکى نکنيد تا آن را تمام کنند. هنگامى که آن را تمام کردند، مى توانيد از طريقى که خدا طرح کرده است با آنها روابط جنسى داشته باشيد. خدا توبه کنندگان و پاکيزگان را دوست دارد."

۲۲۳_ زنان شما حامل ذريه شما هستند. بنابراين، مى توانيد هر طور که دوست داريد از اين مزيت لذت ببريد، به شرطى که پرهيزگارى را رعايت کنيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که او را ملاقات خواهيد کرد. به مؤمنان بشارت بده.

۲۲۴_ نام خدا را وسيله سوگندهاى روزمره خود قرار ندهيد، تا خود را زاهد و پرهيزگار جلوه دهيد، يا در ميان مردم اعتبارى به دست آوريد. خداست شنوا، دانا.

۲۲۵_ خدا شما را به خاطر سوگندهاى لفظى مسئول نمى داند؛ او شما را براى نيت هاى درونيتان مسئول مى داند. خداست عفوکننده، باگذشت.

۲۲۶_ کسانى که قصد دارند زنان خود را طلاق بدهند، بايد چهار ماه صبر کنند (تا آرام شوند)؛ اگر آنها منصرف شوند و آشتى کنند، پس خداست عفوکننده، مهربان.

۲۲۷_ اگر به مرحله طلاق برسند، پس خداست شنوا، دانا.

۲۲۸_ زنانى که طلاق گرفتند (قبل از ازدواج با مرد ديگر) بايد تا سه عادت ماهانه صبرکنند. برايشان حلال نيست که آنچه را خدا در رحم هايشان خلق مى کند پنهان کنند، اگر به خدا و روز آخر ايمان دارند. در صورت حاملگى اگر شوهر بخواهد دوباره با زنش ازدواج کند، خواسته او بر خواسته زن مقدم است. زنان، به طور منصفانه، حق و حقوقى دارند همانطورکه وظايفى دارند. بنابراين، (درصورت حاملگى ) خواسته مرد ارجحيت دارد. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۲۹_ در طلاق مى توان دوبار رجوع کرد. به زنى که طلاق گرفته است بايد اجازه داده شود تا در همان خانه دوستانه زندگى کند، يا دوستانه آنجا را ترک نمايد. براى شوهر حلال نيست تا چيزى را که به او داده است، پس بگيرد. با وجود اين، هر دو ممکن است بترسند که از قانون خدا سرپيچى کنند. اگر بيم آن رود که از قانون خدا سرپيچى کنند، آنها اشتباهى مرتکب نمى شوند اگر زن به خواست خودش بخواهد چيزى را پس بدهد. اين ها قوانين خداست؛ از حدود آنها تجاوز نکنيد. کسانى که از حدود قوانين خدا تجاوز کنند، بى عدالتى مى کنند.

۲۳۰_ اگر (براى بار سوم) او را طلاق دهد، براى مرد حلال نيست که مجددا ً با او ازدواج کند، مگر آنکه او با مرد ديگرى ازدواج کند، سپس، او را طلاق دهد. در اين صورت شوهر اول مى تواند مجددا ً با او ازدواج کند، به شرطى که قوانين خدا را در نظر داشته باشند. اين ها قوانين خداست؛ او آنها را براى مردمى که مى دانند، توضيح مى دهد.

۲۳۱_ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامى که عده آنها (سه عادت ماهانه) به پايان رسد، بايد به آنها اجازه دهيد در همان خانه دوستانه زندگى کنند، يا بگذاريد دوستانه آنجا را ترک نمايند. براى انتقام جويى، آنها را مجبور نکنيد تا بر خلاف ميلشان بمانند. هر کس اين کار را بکند به نفس خويش ستم مى کند. آيات خدا را بيهوده نگيريد. نعمت هاى خدا را بر خود به ياد آوريد و اينکه او برايتان کتاب آسمانى و حکمت فرو فرستاد تا شما را روشن کند. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا بر همه چيز آگاه است.

۲۳۲_ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامى که عده آنها به پايان رسد، مانع ازدواج مجدد آنها با شوهرانشان نشويد، اگر دوستانه آشتى کنند. در ميان شما کسانى که به خدا و روز آخر ايمان دارند، اين را رعايت مى کنند. اين براى شما پاک تر و پرهيزگارانه تر است. خدا مى داند، در حالى که شما نمى دانيد.

۲۳۳_ مادرانى که طلاق گرفتند بايد دوسال تمام، کودکان خود را شير بدهند، اگر پدر هم مايل باشد. پدر بايد خوراک و پوشاک مادر را منصفانه فراهم کند. به هيچ کس نبايد خارج از تواناييش تحميل شود. نه مادر بايد به خاطر نوزاد خود صدمه ببيند و نه پدر به خاطر نوزاد خود. (اگر پدر بميرد)، وارث او بايد اين مسئوليت ها را بر عهده گيرد. اگر پدر و مادر نوزاد پس از مشورت لازم، متقابلا ً براى جداشدن به توافق برسند، اشتباهى مرتکب نمى شوند. اگر دايه استخدام کنيد، تا زمانى که حقوق آنها را منصفانه بپردازيد، اشتباهى نمى کنيد. بايد خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

۲۳۴_ کسانى که بميرند و زنانى باقى بگذارند، بيوه هايشان بايد چهار ماه و ده روز (قبل از ازدواج مجدد) صبرکنند. هنگامى که عده خود را به پايان رساندند، اشتباهى نمى کنيد اگر بگذاريد هر کار پرهيزگارانه اى را که مايل هستند، انجام دهند. خدا از تمام اعمالتان کاملا ً آگاه است.

۲۳۵_ اگر نامزدى خود را با زنان اعلام کنيد، يا آن را پنهان نماييد، هيچ گناهى مرتکب نمى شويد. خدا مى داند که شما به آنها فکر مى کنيد. با آنها مخفيانه ملاقات نکنيد، مگر آنکه بخواهيد درباره امر پرهيزگارانه اى صحبت کنيد. با آنها زناشويى نکنيد تا اينکه عده آنها به پايان رسد. بايد بدانيد که خدا افکار درونى شما را مى داند و او را در نظر داشته باشيد. بدانيد که خداست عفوکننده، باگذشت.

۲۳۶_ اگر قبل از تماس با زنان، يا قبل از آنکه برايشان مهريه تعيين کنيد، آنها را طلاق دهيد، اشتباهى مرتکب نمى شويد، در اين صورت با غرامتى منصفانه، برايشان جبران کنيد. ثروتمند به اندازه تواناييش و تهيدست به اندازه تواناييش_ اين وظيفه اى است بر پرهيزگاران.

۲۳۷_ اگر زنان را قبل از تماس با آنها، ولى پس از آنکه برايشان مهريه تعيين کرديد طلاق دهيد، غرامت نصف مهريه خواهد بود، مگر آنکه داوطلبانه از حق خويش بگذرند، يا کسى که باعث طلاق شده، بخواهد از مهريه بگذرد. گذشت به پرهيزگارى نزديک تر است. بايد روابط دوستانه را ميان خود حفظ کنيد. خدا بر اعمال شما بيناست.

۲۳۸_ دعاهاى ارتباطى (نماز) را مرتب بخوانيد، به خصوص نماز ميانى را و خود را کاملا ً به خدا اختصاص دهيد.

۲۳۹_ در مواقع غير عادى، مى توانيد پياده يا سواره نماز بخوانيد. همينکه در امان شديد، به ذکر خدا بپردازيد، همانطور که او چيزى را به شما آموخت که هرگز نمى دانستيد.

۲۴۰_ کسانى که بميرند و زنانى باقى بگذارند، بايد وصيت نامه اى زنانشان را تا يکسال تأمين کند، در صورتى که در همان خانواده بمانند. اگر آنها بروند، شما هيچ گناهى مرتکب نمى شويد که آنها را آزاد بگذاريد تا مطابق ميل خود رفتار کنند، تا زمانى که پرهيزگارى رعايت شود. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۴۱_ همچنين زنانى که طلاق گرفتند بايد منصفانه، تأمين شوند. اين وظيفه اى است بر پرهيزکاران.

۲۴۲_ خدا اينچنين آياتش را براى شما توضيح مى دهد، باشد که بفهميد.

۲۴۳_ آيا توجه کرده اى به کسانى که از بيم مرگ از خانه هايشان گريختند_ با آنکه هزاران نفر بودند_ خدا به آنها گفت، "بميريد،" سپس آنها را دوباره زنده کرد. خدا موهبت خويش را بر مردم ارزانى مى دارد، ولى اکثر مردم شکرگزار نيستند.

۲۴۴_ در راه خدا بجنگيد و بدانيد که خدا شنواست، دانا.

۲۴۵_ چه کسانى مى خواهند به خدا وام پرهيزکارى دهند، تا چندين برابر آن به آنها باز گردانده شود خداست که فراهم مى کند و نگاه مى دارد و شما نزد او باز گردانده خواهيد شد.

۲۴۶_ آيا به رهبران اسرائيل بعد از موسى توجه کرده اي آنها به پيامبر خود گفتند، "اگر پادشاهى براى رهبرى ما تعيين کنى، در راه خدا خواهيم جنگيد." او گفت، "آيا منظور شما اين است که، اگر فرمان جنگ برايتان صادر شود، نمى جنگيد" آنها گفتند، "چرا در راه خدا نجنگيم، هنگامى که از خانه هايمان و فرزندانمان محروم شده ايم" با اينحال، هنگامى که فرمان جنگ برايشان صادر شد، همگى روى گرداندند بجز عده کمى. خدا بر ستمکاران آگاه است.

۲۴۷_ پيامبرشان به آنها گفت، "خدا طالوت را به پادشاهى شما تعيين کرده است. "آنها گفتند، "او چگونه مى تواند بر ما پادشاهى کند در حالى که ما براى پادشاهى لياقت بيشترى داريم؛ او حتى ثروتى هم ندارد" او گفت، "خدا او را بر شما برگزيده و با دانش فراوان و قدرت جسمانى او را مورد رحمت قرار داده است." خدا پادشاهى خويش را به هر که بخواهد عطا مى نمايد. خدا است سخاوتمند، دانا.

۲۴۸_ پيامبرشان به آنها گفت، "نشانه پادشاهى او اين است که صندوقچه ميثاق به شما بازگردانده خواهد شد، که اطمينان خاطرى است از جانب پروردگارتان و آثارى است که از مردم موسى و مردم هارون باقيمانده است. آن بوسيله فرشتگان حمل خواهد شد. اين بايد براى شما نشانه قانع کننده اى باشد، اگر واقعا مؤمن هستيد."

۲۴۹_ هنگامى که طالوت فرماندهى لشگر را بر عهده گرفت، گفت، "خدا شما را به وسيله نهرى امتحان مى کند. هر کس از آن بنوشد با من نيست_ فقط کسانى که از آن نمى چشند با من هستند__ مگر فقط بک جرعه. "آنها از آن نوشيدند، بجز عده کمى از آنها. وقتى او همراه با کسانى که ايمان آوردند از آن عبور کرد، گفتند، "اکنون ما قدرت روبرو شدن با جالوت و سپاهيانش را نداريم." کسانى که به ملاقات با خدا آگاه بودند گفتند، "چه بسا، به اذن خدا سپاه کوچکى لشگر بزرگى را شکست داده است. خدا با کسانى است که صبورانه استقامت مى ورزند."

۲۵۰_ هنگامى که با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، دعا کردند، "پروردگار ما، به ما صبر و عطا فرما، ما را ثابت قدم بدار و از ما در مقابل مردم کافر حمايت کن."

۲۵۱_ آنان به اذن خدا آنها را شکست دادند و داود جالوت را کشت. خدا به او پادشاهى و حکمت عطا کرد و همانطور که مى خواست او را تعليم داد. اگر به خاطر پشتيبانى خدا از بعضى مردم در مقابل ديگران نبود، در زمين هرج و مرج مى شد. اما خدا باران موهبت خويش را بر مردم مى باراند.

۲۵۲_ اينها آيات خداست. ما آن را از طريق تو، به حق تلاوت مى کنيم، زيرا تو يکى از رسولان هستى.

۲۵۳_ اين رسولان؛ ما بعضى از آنها را بيش از ديگران مورد رحمت قرار داديم. براى مثال، خدا با يکى از آنها صحبت کرد و ما بعضى از آنها را به درجات بالاترى رسانديم. و ما به عيسى، پسر مريم، معجزاتى شگفت انگيز داديم و با روح القدس از او پشتيبانى کرديم. اگر خدا مى خواست، پيروانشان بعد از آن مدرک هاى روشن که برايشان آمده بود، با يکديگر نمى جنگيدند. در عوض، آنها در ميان خودشان اختلاف پيدا کردند؛ بعضى از آنها ايمان آوردند و بعضى باور نکردند. اگر خدا مى خواست، آنها نمى جنگيدند. همه چيز طبق خواست خداست.

۲۵۴_ اى کسانى که ايمان داريد، از آنچه به شما روزى داده ايم انفاق کنيد، پيش از آنکه روزى بيايد که در آن نه داد و ستدى، نه ارفاقى به سبب خويشاوندى باشد و نه شفاعتى. کافران بى عدالتى مى کنند.

۲۵۵_ خدا: جز او خداى ديگرى نيست، زنده، جاودان. هرگز لحظه اى بى خبرى يا خواب، او را فرا نمى گيرد. همه چيز در آسمان ها و همه چيز در زمين از آن اوست. چه کسى مى تواند نزد او، شفاعت کند، مگر طبق خواست او او گذشته و آينده آنها را مى داند. هيچ کس به هيچ دانشى دست نمى يابد مگر به خواست او. قلمرو او آسمان ها و زمين را در بر گرفته است و فرمانروايى بر آنها هرگز براى او دشوار نيست. او بالاترين است، عظيم.

۲۵۶_ هيچ اجبارى نبايد در دين باشد؛ اکنون راه درست از راه غلط مشخص شده است. هرکه شيطان را محکوم کند و به خدا ايمان آورد، به محکم ترين ريسمان چنگ زده است، که هرگز پاره نشود. خداست شنوا، داناى مطلق.

۲۵۷_ خدا مولاى کسانى است که ايمان دارند؛ او آنها را از تاريکى به روشنايى راهنمايى مى کند. و اما کسانى که ايمان ندارند، معبودانشان مولاهاى آنها هستند؛ که آنها را از روشنايى به تاريکى راهنمايى مى کنند_ اين افراد ساکنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن مى مانند.

۲۵۸_ آيا توجه کرده اى به آن کسى که با ابراهيم درباره پروردگارش مجادله مى کرد، با آنکه خدا به او پادشاهى داده بود ابراهيم گفت، "پروردگار من زندگى مى بخشد و مى ميراند." او گفت، "من زندگى مى بخشم و مى ميرانم." ابراهيم گفت، "خدا خورشيد را از مشرق بيرون مى آورد، آيا تو مى توانى آن را از مغرب بيرون آورى " شخص کافر مات و مبهوت بماند. خدا ستمکاران را هدايت نمى کند.

۲۵۹_ در نظر بگيريد آن شخصى را که از شهر متروکى مى گذشت و متعجب شد که، "خدا چگونه مى تواند اين را پس از مرگ دوباره زنده کند "سپس خدا او را به مدت صد سال بميراند، پس از آن او را برانگيخت. او گفت، "چه مدت در اينجا مانده اى " او گفت، "من يک روز، يا قسمتى از روز در اينجا بوده ام." او گفت، "نه! تو صد سال در اينجا بوده اى. با وجود اين، به غذا و نوشيدنى خود نگاه کن؛ که فاسد نشده است. به الاغ خود نگاه کن_ ما اينچنين تو را عبرتى براى مردم قرار مى دهيم. اکنون، توجه کن که ما چگونه استخوان ها را مى سازيم، سپس آن را با گوشت مى پوشانيم." هنگامى که فهميد چه اتفاقى افتاده است، گفت، "حالا مى دانم که خداست قادر مطلق."

۲۶۰_ ابراهيم گفت، "پروردگار من، به من نشان بده که چگونه مرده را زنده مى کنى." او گفت، "آيا باور ندارى "

گفت، "بله، اما مى خواهم قلب خود را اطمينان بخشم." او گفت، "چهار پرنده را بگير، نشانه هايشان را بررسى کن، تکه اى از هر پرنده را بر سر تپه اى قرار بده، سپس آنها را به طرف خود صدا کن. آنها با شتاب به سوى تو خواهند آمد. تو بدان که خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۶۱_ مثال کسانى که پول خود را در راه خدا خرج مى کنند مانند دانه اى است که از آن هفت خوشه برويد و در هر خوشه صد دانه باشد. خدا اين را براى هرکه بخواهد چندين برابر مى افزايد. خدا سخاوتمند است، دانا.

۲۶۲_ کسانى که پول خود را در راه خدا خرج مى کنند، سپس به دنبال انفاق خود اهانت نمى کنند و آزار نمى رسانند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان خود دريافت خواهند کرد؛ آنها نه از چيزى مى ترسند و نه غمى خواهند داشت.

۲۶۳_ دلسوزى و کلمات محبت آميز بهتر از صدقه اى است که دنبال آن توهين باشد. خداست غنى، با گذشت.

۲۶۴_ اى کسانى که ايمان داريد، انفاق هاى خود را با ملامت و اهانت از بين نبريد، مانند کسى که پولش را براى خود نمايى خرج مى کند، در حالى که به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند تخته سنگى است که با لايه نازکى از خاک پوشيده شده است؛ همينکه باران سنگينى مى بارد، خاک را مى شويد و سنگ را بى ثمر باقى مى گذارد. تمام زحمات آنها به هدر مى رود. خدا مردم کافر را هدايت نمى کند.

۲۶۵_ مثال کسانى که پول خود را با خلوص نيت، براى خوشنودى خدا مى بخشند، مانند باغى است با خاکى بسيار حاصل خير؛ هنگامى که باران سنگينى ببارد، دو برابر محصول مى دهد. و اگر باران زياد نباشد، نم نم بارانى هم کافى خواهد بود. خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

۲۶۶_ آيا هيچ يک از شما مايل است که باغى از درختان خرما و انگور با نهرهاى روان و محصولات فراوان داشته باشد، سپس، درست هنگامى که پا به سن مى گذارد و زمانى که هنوز فرزندانش به او وابسته هستند، فاجعه اى رخ دهد و باغ او را بسوزاند خدا اينچنين آيات را براى شما روشن مى کند، باشد که بيانديشيد.

۲۶۷_ اى کسانى که ايمان داريد، بايد از چيزهاى خوبى که به دست مى آوريد و از آنچه از زمين برايتان فراهم کرده ايم، انفاق کنيد. چيزهاى بد را براى بخشيدن جدا نکنيد، در حالى که خودتان آن را قبول نمى کنيد، مگر با چشمان بسته. شما بايد بدانيد که خداست غنى، قابل ستايش.

۲۶۸_ شيطان به شما وعده فقر مى دهد و شما را به کارهاى پليد امر مى کند، در حالى که خدا شما را به موهبت و بخشش خويش وعده مى دهد. خداست سخاوتمند، داناى مطلق.

۲۶۹_ او به هرکه برگزيند حکمت عطا مى کند و هرکس به حکمت دست يابد، به نعمت بزرگى نائل شده است. فقط خردمندان توجه خواهند کرد.

۲۷۰_ هر چه انفاق کنيد، يا هر نذرى را ادا نماييد، خدا کاملا ً از آن آگاه است. و اما ستمکاران، آنها ياورى نخواهند داشت.

۲۷۱_ اگر صدقات خود را آشکار کنيد، هنوز خوب است. ولى اگر آن را مخفيانه به تهيدستان بدهيد، براى شما بهتر است و گناهان بيشترى را از شما پاک مى کند. خدا کاملا ً از اعمال شما آگاه است.

۲۷۲_ تو مسئول هدايت کردن هيچ کس نيستى. فقط خداست که هر کس را بخواهد (هدايت شود) هدايت مى کند. هر چه انفاق کنيد به نفع خود کرده ايد. هر انفاقى که مى کنيد بايد به خاطر خدا باشد. هر چه انفاق کنيد، بدون کوچک ترين بى عدالتى به شما باز گردانيده خواهد شد.

۲۷۳_ انفاق بايد به بينوايانى که در راه خدا به مشقت گرفتار شدند و توانايى مهاجرت ندارند، داده شود. ممکن است شخص ناآگاه به دليل مناعت طبعشان تصور کند که آنها ثروتمند هستند، ولى شما مى توانيد آنها را با نشانه هاى خاصى تشخيص دهيد؛ آنها هرگز با سماجت از مردم گدايى نمى کنند. آنچه انفاق کنيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است.

۲۷۴_ کسانى که شب و روز، در نهان و آشکار انفاق مى کنند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت مى نمايند؛ آنها نه از چيزى خواهند ترسيد و نه غمى خواهند داشت.

۲۷۵_ آنان که ربا مى گيرند در رديف کسانى هستند که تحت نفوذ و کنترل شيطان مى باشند. اين به دليل آن است که آنها ادعا مى کنند که رباخوارى مانند تجارت است. در حالى که خدا تجارت را اجازه مى دهد و رباخوارى را حرام مى کند. بنابراين، هرکس به اين حکم پروردگارش توجه کند و از رباخوارى دست بر دارد، مى تواند آنچه را قبلا ً به دست آورده است، نگاه دارد و قضاوتش با خداست. و اما کسانى که در رباخوارى پافشارى مى کنند، گرفتار دوزخ مى شوند، جايى که تا ابد در آن مى مانند.

۲۷۶_ خدا رباخوارى را محکوم مى کند و به صدقات برکت مى دهد. خدا هيچ کافر، گناهکارى را دوست ندارد.

۲۷۷_ کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند و دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا مى آورند و انفاق واجب (زکات) را مى دهند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت مى کنند؛ آنها نه از چيزى خواهند ترسيد و نه غمى خواهند داشت.

۲۷۸_ اى کسانى که ايمان داريد، خدا را در نظر داشته باشيد و از هرگونه ربا خوددارى کنيد، اگر از مؤمنان هستيد.

۲۷۹_ اگر اين کار را نکنيد، پس از جانب خدا و رسولش انتظار جنگى را داشته باشيد. اما اگر توبه کنيد، مى توانيد سرمايه خود را نگاه داريد، بدون آنکه بى عدالتى کنيد يا باعث بى عدالتى شويد.

۲۸۰_ اگر بدهکار قادر به پرداخت نباشد، براى فرصت بهترى صبر کنيد. اگر از آن قرض به عنوان صدقه بگذريد، براى شما بهتر است، اگر فقط مى دانستيد.

۲۸۱_ آگاه باشيد از روزى که به سوى خدا باز مى گرديد و هر نفسى نتيجه تمام کارهايش را دريافت مى کند، بدون کوچک ترين بى عدالتى.

۲۸۲_ اى کسانى که ايمان داريد، هرگاه براى هر مدت زمانى به کسى وام مى دهيد، بايد آن را بنويسيد. کاتبى بى طرف بايد آن را بنويسد. طبق تعاليم خدا، هيچ کاتبى نبايد از انجام اين خدمت سر باز زند. او بايد هنگامى که بدهکار شرايط را ديکته مى کند، بنويسد. او بايد خدا، پروردگارش را در نظر داشته باشد و هرگز تقلب نکند. اگر بدهکار از نظر عقلى عاجز است، يا توانايى ندارد، يا نمى تواند ديکته کند، سرپرست او بايد منصفانه ديکته کند. بايد دو مرد شاهد باشند؛ اگر دو مرد نبود، بنابراين يک مرد و دو زن که شهادت آنها مورد قبول همه باشد. بدان دليل که، اگر يکى از زنان تحت تأثير قرار بگيرد و تبعيض قائل شود، ديگرى به او تذکر دهد. وظيفه شهود است که هرگاه فرا خوانده شوند، گواهى دهند. از نوشتن زمان پرداخت بدهى و جزئيات، هر چند که طولانى باشد، خسته نشويد. اين از نظر خدا منصفانه است و شهادت بهترى را تضمين مى کند و براى شما احتمال هر شکى را از بين مى برد. معاملات نقدى که درجا صورت مى گيرد احتياجى به ثبت کردن ندارد، ولى بر آنها شاهد بگيريد. به هيچ کاتب يا شاهدى نبايد در مقابل خدماتش آزارى برسد. اگر آنها را آزار دهيد، ستمگرى از طرف شماست. خدا را در نظر داشته باشيد و خدا به شما تعليم خواهد داد. خداست داناى مطلق.

۲۸۳_ اگر در حال سفر هستيد و کاتبى نيست، براى تضمين پرداخت بدهى بايد ضمانت نامه اى ارائه داده شود. اگر شخصى به اين طريق مورد اعتماد قرار بگيرد، او بايد ضمانت نامه را موقع سر رسيد آن بازگرداند و خدا، پروردگارش را در نظر داشته باشد. با کتمان کردن آنچه بر آن شاهد بوديد از شهادت دادن خوددارى نکنيد. هر کس شهادتى را کتمان کند قلبا ً گناهکار است. خدا از تمام اعمالتان کاملا ً آگاه است.

۲۸۴_ آنچه در آسمان ها و زمين است از آن به خداست. چه افکار درونى خود را آشکار کنيد، يا آن را پنهان نماييد، خدا شما را مسئول آنها مى داند. او هر که را بخواهد مى بخشد و هر که را بخواهد تنبيه مى کند. خداست قادر مطلق.

۲۸۵_ رسول به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شد، ايمان آورده است و همچنين مؤمنان. آنها به خدا، فرشتگان او، کتاب آسمانى او و رسولان او ايمان دارند: "ما هيچ فرقى ميان رسولان او نمى گذاريم." آنها مى گويند، ما مى شنويم و اطاعت مى کنيم. ما را ببخش، پروردگار ما، سرنوشت نهايى به سوى توست."

۲۸۶_ خدا هرگز به نفسى بيش از توانايى و ظرفيت او تحميل نمى کند؛ هر چه خوبى کسب کند به نفع اوست و هر چه بدى کسب کند عليه اوست. "پروردگار ما، اگر فراموش مى کنيم و يا مرتکب اشتباه مى شويم ما را محکوم نکن. پروردگار ما، ما را از اعمال و گفتار کفرآميز عليه خود حفظ فرما، تا همانند کسانى که پيش از ما کفر ورزيدند، نباشيم. پروردگار ما، ما را از گناه حفظ فرما قبل از آنکه براى توبه کردن دير شود، از ما درگذر و ما را ببخش. تو مولا و سرور ما هستى. ما را بر مردم کافر پيروز گردان."

---

info@submission.org

Back Home

SUBMISSION.ORG

Copyright © 1997-2008 Submission.org