Welcome to Submission

Your best source for ISLAM  (SUBMISSION) on the Internet

In the name of God, Most Gracious, Most Merciful

سوره ۲۱ : پيامبران (الانبيَاء)

۱۱۲ ايات ۷۳ ترتيب وحي ايات

سوره ۲۱ : پيامبران (الانبيَاء)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين



۱ _ حسابرسى مردم به سرعت نزديک مى شود، ولى آنها غافل هستند، بيزار.

۲ _ هنگامى که از جانب پروردگارشان مدرکى برايشان مى آيد که جديد است، با بى توجهى به آن گوش مى دهند.

۳ _ افکارشان متوجه نيست. و ستمکاران در خفا مشورت مى کنند: "آيا او بشرى مانند شما نيست آيا شعبده اى را که به شما نشان داده قبول مى کنيد"

۴ _ او گفت، "پروردگار من همه افکار ها را در آسمان و زمين مى داند. اوست شنوا، داناى مطلق."

۵ _ آنها حتى گفتند، "هذيان، "او آن را از خود ساخته" و "او يک شاعر است. بگذاريد مانند رسولان قبل به ما معجزه اى نشان دهد."

۶ _ ما هرگز در گذشته، جامعه مؤمنى را هلاک نکرديم. آيا اين مردم مؤمن هستند

۷ _ ما قبل از تو نفرستاديم مگر مردانى را که به آنها وحى کرديم. از کسانى که کتاب آسمانى مى دانند سئوال کنيد، اگر نمى دانيد.

۸ _ ما به آنها نه بدنى داديم که غذا نخورند و نه عمر جاودان نداشتند.

۹ _ ما به وعده خود با آنها وفا کرديم؛ ما آنها را همراه با کسانى که مى خواستيم، نجات داديم و ستمکاران را هلاک کرديم.

۱۰ _ ما براى تو شما کتابى آسمانى نازل کرده ايم که برايتان حاوى پيغامى است. آيا نمى فهميد

۱۱ _ ما جاممعه هاى بسيارى را بخاطر ستمگريشان نابود کرديم و مردم ديگرى را جايگزين آنها نموديم.

۱۲ _ هنگامى که مجازات ما فرا رسيد، آنها پا به فرار گذاشتند.

۱۳ _ فرار نکنيد و بسوى تجملات و قصرهاى خود باز گرديد، زيرا شما بايد حساب پس دهيد.

۱۴ _ آنها گفتند، "واى بر ما. ما واقعا ً ستمکار بوديم."

۱۵ _ اين گفتارشان ادامه داشت، تا اينکه آنها را کاملا ً از بين برديم.

۱۶ _ ما آسمانها و زمين و آنچه را مابين آنهاست براى سرگرمى نيافريديم.

۱۷ _ اگر به سرگرمى احتياج داشتيم، مى توانستيم بدون هيچ يک از اين ها آن را بوجود آوريم، اگر مى خواستيم چنين کنيم.

۱۸ _ در عوض نقشه ما اين است که از حقيقت در مقابل باطل حمايت کنيم تا آن را شکست دهيم. واى بر شما براى سخنانى که بر زبان مى آوريد.

۱۹ _ هر کس که در آسمانها و زمين است متعلق به اوست و کسانى که نزد او هستند هرگز از پرستش او تکبر نمى ورزند و هرگز متزلزل نمى شوند.

۲۰ _ آنها شب و روز تجليل مى کنند، بدون اينکه هرگز خسته شوند.

۲۱ _ آيا آنها در زمين خدايانى را يافته اند که مى توانند خلق کنند

۲۲ _ اگر در آنها (آسمانها و زمين) خدايان ديگرى در کنار خدا وجود داشت، هرج و مرج شده بود. تجليل خدا را؛ پروردگار با اختيارات مطلق. او بالاتر از ادعاهايشان است.

۲۳ _ او درباره هر کارى که مى کند هرگز مورد سؤال قرار نمى گيرد، در حاليکه همه مورد سئوال قرار مى گيرند.

۲۴ _ آيا در کنار او خدايان ديگرى يافته اند بگو، "اثبات خود را به من نشان دهيد. اين پيغامى است به نسل من، که تمام پيغام هاى قبلى را در بر مى گيرد. "حقيقتا ً، اکثر آنها حقيقت را تشخيص نمى دهند؛ به اين دليل است که آنها اينقدر خصومت مى ورزند.

۲۵ _ ما قبل از تو هيچ رسولى نفرستاديم مگر با اين وحى: "غير از من خدايى نيست؛ تنها من را بپرستيد."

۲۶ _ با اين حال، آنها گفتند، "بخشنده ترين پسرى دارد! "تجليل او را. همه (رسولان) بندگان محترم (او) هستند.

۲۷ _ آنها هرگز از جانب خود سخنى نمى گويند و فقط از دستورات او پيروى مى کنند.

۲۸ _ او آينده و گذشته آنها را مى داند. آنها شفاعت نمى کنند، مگر براى کسانى که قبلا ً مورد قبول او واقع شده باشند و آنها نگران گردن خودشان هستند.

۲۹ _ اگر هر کدام از آنها ادعا کند که خدايى در کنار اوست، او را به دوزخ محکوم مى کنيم؛ ما اينچنين ستمکاران را به کيفر مى رسانيم.

۳۰ _ آيا کافران درک نمى کنند که آسمان و زمين يک توده جامد بود که ما آن را منفجر کرديم تا بوجود آيند و ما از آب همه موجودات زنده را بوجود آورديم . آيا ايمان مى آورند

۳۱ _ و در روى زمين استحکامات قرار داديم تا مبادا با آنها بغلتد و در آن جاده هاى مستقيم قرار داديم، تا باشد که راهنمايى شوند.

۳۲ _ و آسمان را يک سقف محافظ قرار داديم. با اينحال، آنها از تمام نشانه هايى که در آن است کاملا ً غافلند.

۳۳ _ و اوست که شب و روز، خورشيد و ماه را آفريد؛ هر يک در مدار خود در گردش هستند.

۳۴ _ ما هرگز قبل از تو براى هيچ کس عمر جاودان مقرر نکرديم؛ اگر تو بميرى آيا آنها عمر جاودان دارند

۳۵ _ هر نفسى طعم مرگ را خواهد چشيد، بعد از اينکه شما را با مصيبت و موفقيت امتحان کنيم، سپس نهايتا ً به سوى ما باز مى گرديد.

۳۶ _ هر گاه کسانى که ايمان ندارند تو را ببينند، تو را مسخره مى کنند: "آيا اين کسى است که خدايان شما را به مبارزه مى طلبد" در عين حال، آنها کاملا ً به پيغام بخشنده ترين بى توجه باقى مى مانند.

۳۷ _ انسان طبيعتاَ عجول است. من حتما ً نشانه هايم را به شما نشان خواهم داد؛ آنقدر عجله نکنيد.

۳۸ _ بمبارزه مى گويند: "آن (عذاب) کجاست، اگر راست مى گويي"

۳۹ _ اگر فقط کسانى که ايمان ندارند مى توانستند خود را مجسم نمايند هنگامى که سعى مى کنند آتش را از صورت و پشت خود دور سازند! در آن موقع هيچ کس کمکشان نخواهد کرد.

۴۰ _ در حقيقت، آن ناگهانى برايشان خواهد آمد و آنها کاملا ً مبهوت خواهند شد. آنها نه مى توانند از آن دورى کنند و نه مى توانند مهلتى بيابند.

۴۱ _ رسولان قبل از تو مورد تمسخر قرار گرفته اند و در نتيجه، کسانى که آنها را مسخره کردند بخاطر تمسخرشان به عذاب دچار شدند.

۴۲ _ بگو، "چه کسى مى تواند شما را در طى شب يا در طى روز از بخشنده ترين محافظت کند "حقيقتا ً، آنها کاملا ً از پيغام پروردگارشان غافل هستند.

۴۳ _ آيا خدايانى دارند که مى توانند آنها را از ما محافظت کنند آنها حتى نمى توانند بخودشان کمک کنند. نه مى توانند همراه يکديگر باشند هنگامى که احضار مى شوند تا با ما روبرو شوند.

۴۴ _ ما تا سن پيرى براى اين مردم و اجدادشان روزى فراهم کرده ايم. آيا نمى بينند که هر روز در زمين آنها را به انتها نزديکتر مى کند آيا مى توانند اين جريان را معکوس کنند

۴۵ _ بگو، "من بر طبق وحى الهى به شما هشدار مى دهم. "اگر چه، کر نمى تواند ندا را بشنود، هنگامى که به آنها هشدار داده مى شود.

۴۶ _ هنگامى که نمونه اى از عذاب پروردگارت به آنها برسد، فورا ً مى گويند، "حقيقتا ً ما پليد بوديم."

۴۷ _ ما در روز قيامت ترازوهاى عدالت را برقرار خواهيم کرد. هيچ نفسى از کوچکترين بى عدالتى رنج نخواهد برد. حتى به اندازه دانه خردلى به حساب خواهد آمد. ما دقيق ترين حسابرس هستيم.

۴۸ _ ما به موسى و هارون کتاب قانون داديم، راهنما و تذکرى براى پرهيزکاران.

۴۹ _ کسانى که حتى در تنهايى و خلوت خود به هيبت و حرمت پروردگارشان ارج مى نهند و نگران آن ساعت هستند.

۵۰ _ اين هم تذکرى است مبارک که ما نازل کرديم. آيا شما آن را انکار مى کنيد

۵۱ _ قبل از آن، ما به ابراهيم هدايت و درک عطا کرديم، زيرا ما کاملا ً از او آگاه بوديم.

۵۲ _ او به پدر و مردمش گفت، "اين مجسمه ها چيست که خود را وقف آنها مى کنيد"

۵۳ _ آنها گفتند، "ما والدين خود را به پرستش آنها يافتيم."

۵۴ _ او گفت، "حقيقتا ً که شما و والدينتان بکلى گمراه شده ايد."

۵۵ _ آنها گفتند، "آيا به ما حقيقت را مى گويى، يا ما را به بازى مى گيري"

۵۶ _ او گفت، "تنها پروردگار شما پروردگار آسمانها و زمين است که آنها را آفريد. اين گواهى است که من به آن شهادت مى دهم."

۵۷ _ "من به خدا قسم مى خورم، که بمجرد اينکه برويد، براى مجسمهاى شما نقشه اى دارم."

۵۸ _ او آنها را خرد کرد، بجز بزرگترين را، تا بلکه به آن رجوع کنند.

۵۹ _ آنها گفتند، "هر کسى که اين کار را با خدايان ما کرد، واقعا ً ستمکار است."

۶۰ _ آنها گفتند، "شنيديم جوانى آنها را تهديد کرد؛ نام او ابراهيم است."

۶۱ _ آنها گفتند، "او را جلوى چشم همه مردم حاضر کنيد، تا باشد که شهادت دهند."

۶۲ _ آنها گفتند، "آيا تو چنين کارى با خدايان ما کردى، اى ابراهيم"

۶۳ _ او گفت، "آن يکى که بزرگ است اين کار را کرد. برويد از آنها سئوال کنيد، اگر مى توانند حرف بزنند."

۶۴ _ آنها به خود آمدند و با خود گفتند، "حقيقتا ً، شما هستيد که ستمکار بوده ايد."

۶۵ _ با وجود اين، آنها به عقايد گذشته خود باز گشتند: "تو خوب مى دانى که اينها نمى توانند حرف بزنند."

۶۶ _ او گفت، "پس آيا در کنار خدا چيزى را مى پرستيد که هيچ قدرتى بر نفع و ضرر شما ندارند

۶۷ _ شما با پرستش معبودانى در کنار خدا به شرمندگى دچار شده ايدأ آيا نمى فهميد"

۶۸ _ آنها گفتند، "او را بسوزانيد و از خدايان خود حمايت کنيد، اگر تصميم به انجام چنين کارى داريد."

۶۹ _ ما گفتيم، "اى آتش، براى ابراهيم سرد و بى خطر باش."

۷۰ _ اين چنين، آنها عليه او حليه کردند، ولى ما آنها را بازنده کرديم!

۷۱ _ ما او و لوط را نجات داديم، به سرزمينى که ما براى تمام مردم برکت داديم.

۷۲ _ و ما اسحاق و يعقوب را بعنوان هديه اى به او عطا نموديم. و هر دوى آنها را پرهيزکار کرديم.

۷۳ _ ما آنها را امام قرار داديم که بر طبق احکام ما هدايت کردند و به آنها آموختيم که چگونه پرهيزگارانه عمل کنند و چگونه دعاى ارتباطى (نماز) بجا آورند و انفاق واجب (زکات) را بدهند. از نظر ما آنها پرستش کنندگان مخلص بودند.

۷۴ _ و اما لوط، ما به او حکمت و علم عطا کرديم و او را از جامعه اى که اعمال زشت انجام مى دادند نجات داديم؛ آنها مردمى ستمکار و پليد بودند.

۷۵ _ ما او را به رحمت خويش پذيرفتيم، زيرا او پرهيزکار بود.

۷۶ _ و قبل از آن، نوح ندا داد و ما به او پاسخ داديم. ما او و خانواده اش را از مصيبتى بزرگ نجات داديم.

۷۷ _ ما او را در مقابل مردمى که آيات ما را تکذيب کردند، حمايت کرديم. آنها مردمى پليد بودند، بنابراين ما همگى آنها را غرق کرديم.

۷۸ _ و داود و سليمان، هنگامى که آنها درباره شخصى که محصولش بوسيله گوسفندان شخص ديگرى از بين رفته بود حکم کردند، ما شاهد قضاوتشان بوديم.

۷۹ _ ما به سليمان درک صحيح عطا کرديم، يا اينکه ما حکمت و علم را به هر دوى آنها عطا نمديمأ ما کوه ها و همچنين پرندگان را در تجليل (خدا) در خدمت داود قرار داديم. اين کارى است که ما انجام داديم.

۸۰ _ و ما صنعت زره سازى را جهت حفاظت شما در جنگ به او آموختيم. پس آيا شکرگزار هستيد

۸۱ _ براى سليمان، ما باد و طوفان را در اختيار او قرار داديم. او به هر سرزمينى که مى خواست، مى توانست آن را بفرستد و ما آن سرزمين را براى او برکت داديم. ما از همه چيز کاملا ً آگاه هستيم.

۸۲ _ و از شياطين کسانى بودند که براى او غواصى مى کردند (تا محصولات دريايى استخراج کنند يا هر کار ديگرى که او فرمان مى داد انجام دهند. ما آنها را در خدمت او در آورديم.

۸۳ _ و ايوب از پروردگارش درخواست کرد: "من به مصيبت گرفتار شده ام و تو از همه مهربان ها مهربان تر هستى."

۸۴ _ ما به او پاسخ داديم، مصيبت را از او برداشتيم و خانواده اش را به او بازگردانديم، حتى دو برابر. آن رحمتى بود از جانب ما و تذکرى براى پرستش کنندگان.

۸۵ _ و همچنين اسماعيل، ادريس، ذوالکفل؛ همه آنها ثابت قدم بودند، صبور.

۸۶ _ ما آنان را به رحمت خويش پذيرفتيم، زيرا آنها پرهيزکار بودند.

۸۷ _ و ذوالنون (يونس، "کسى که در اسم او "ن" است")، مأموريت خود را با اعتراض رها کرد و فکر مى کرد ما نمى توانيم او را کنترل کنيم او سرانجام در ظلمات (شکم ماهى بزرگى) شروع به التماس کرد: "غير از تو خدايى نيست. تجليل تو را. من مرتکب گناه بزرگى شده ام."

۸۸ _ ما به او پاسخ داديم و او را از آن بحران نجات رهانيديم؛ ما اينچنين مؤمنان را نجات مى دهيم.

۸۹ _ و زکريا از پروردگارش را درخواست کرد: "پروردگارا، من را بدون وارث نگذار، اگرچه تو بهترين وارث هستى."

۹۰ _ ما به او پاسخ داديم و يحيى را به او عطا کرديم؛ ما زنش را براى او درمان نموديم. اين بخاطر آن بود که آنها عادت داشتند که در اعمال پرهيزکارانه بشتابند و در موقع خوشى و همچنين ترس از ما در خواست مى کردند. از نظر ما آنها پارسا بودند.

۹۱ _ و اما درباره کسى که بکارت خود را حفظ کرد، ما از روح خود در او دميديم و اينچنين، ما او و پسرش را نشانه اى براى تمام دنيا قرار داديم.

۹۲ _ جماعت شما يک جماعت واحد است و تنها من پروردگار شما هستم؛ تنها من را پرستش کنيد.

۹۳ _ با اينحال، آنها خود را به مذاهب مخالف هم تقسيم کردند. همگى آنان ( براى قضاوت ) نزد ما باز خواهند گشت.

۹۴ _ و اما درباره کسانى که پرهيزکارانه عمل مى کنند، در حالى که ايمان دارند، اعمالشان هدر نخواهد رفت؛ ما آن را ضبط مى کنيم.

۹۵ _ بازگشت هر جامعه اى که نابود کرده بوديم، ممنوع شده است.

۹۶ _ نه تا زمانى که يأجوج و مأجوج دوباره ظاهر شوند، که در آن هنگام باز خواهند گشت_ آنها از هر طرف خواهند آمد.

۹۷ _ آن هنگامى است که پيش بينى غير قابل اجتناب بوقوع خواهد پيوست. و چشم کافران از وحشت خيره خواهد شد: "واى بر ما؛ ما غافل شده ايم. حقيقتا ً، ما ستمکار بوده ايم."

۹۸ _ شما و معبودانى که در کنار خدا پرستش مى کنيد دوزخ جهنم خواهيد بود؛ اين سرنوشت اجتناب ناپذير شماست.

۹۹ _ اگر آنها خدايان مى بودند، عاقبت شان دوزخ نمى بود؛ تمام ساکنان آن تا ابد در آن مى مانند.

۱۰۰_ آنها در آنجا آه و ناله خواهند کرد و به هيچ اخبارى دسترسى نخواهند داشت.

۱۰۱_ و اما کسانى که ليافت پاداش هاى نيکوى ما را دارند، از آن محفوظ خواهند بود.

۱۰۲_ آنها صداى هيس هيس نخواهند شنيد. آنها براى هميشه از مکانى لذت خواهند برد که مى توانند در آن هر چه که مايل باشند بدست آورند.

۱۰۳_ وحشت بزرگ آنها را نگران نخواهد کرد و فرشتگان آنان را با مدت خواهند پذيرفت: "اين روز شماست، که به شما وعده داده شده است."

۱۰۴_ در آن روز، آسمان را خواهيم بست، مانند بستن يک کتاب. همانطور که اولين خلقت را آغاز کرديم، ما آن را تکرار خواهيم کرد. اين وعده ماست؛ ما مسلما ً آن را انجام خواهيم داد.

۱۰۵_ ما در زبور و همچنين در کتب آسمانى ديگر مقرر کرده ايم که پرستش کنندگان پرهيزکار من وارث زمين مى شوند.

۱۰۶_ اين اعلاميه اى است براى مردمى که پرستش مى کنند.

۱۰۷_ ما تو را از رحمت خود، براى تمام دنيا فرستاده ايم.

۱۰۸_ اعلام کن، "به من وحى الهى شده است که خداى شما خداى واحد است. پس آيا تسليم مى شويد"

۱۰۹_ اگر روى گردانند، پس بگو، "من به اندازه کافى به شما هشدار داده ام و هيچ نمى دانم (عذاب) بر شما دير يا زود خواهد رسيد.

۱۱۰_ "او از سخنان آشکار شما بخوبى آگاه است و از آنچه پنهان مى کنيد کاملا ً آگاهى دارد.

۱۱۱_ "تا آنجا که من مى دانم، "اين دنيا امتحانى است براى شما و لذتى است موقت."

۱۱۲_ بگو، "پروردگار من، قضاوت تو عدالت مطلق است. پروردگار ما بخشنده ترين است؛ در مقابل ادعاى شما، فقط از او کمک خواسته مى شود."

---

info@submission.org

Back Home

SUBMISSION.ORG

Copyright © 1997-2008 Submission.org