Farsi Translation of the Quran at: www.efarsi.org

Welcome to Submission

Your best source for ISLAM (SUBMISSION) on the Internet

In the name of God, Most Gracious, Most Merciful

سوره ۴ : زنان ( الِنساء )

۱۷۶ ايات ۹۲ ترتيب وحي ايات

سوره ۴ : زنان ( الِنساء )

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ اى مردم، پروردگارتان را در نظر داشته باشيد؛ يکتايى که شما را از يک تن آفريد و از آن زوجش را خلق کرد، سپس از آن دو، مردان و زنان بسيارى را کثرت بخشيد. به خدا توجه کنيد، کسى که به او سوگند ياد مى کنيد و به والدين توجه نماييد. خدا مراقب شما است.

۲ _ اموال يتيمان را که حق آنهاست به آنها تحويل دهيد. بد را جايگزين خوب نکنيد و اموالشان را با مخلوط کردن با اموال خود مصرف ننماييد. اين بى عدالتى بزرگى خواهد بود.

۳ _ اگر ديديد به صلاح يتيمان است، مى توانيد با مادرانشان ازدواج کنيد_ مى توانيد با دو، سه، يا چهار ازدواج کنيد. اگر بيم آن داريد که به عدالت رفتار نکنيد، پس بايد فقط با يکى، يا آنچه از قبل داريد قانع باشيد. ضمنا ً، شما به اين ترتيب از مشکلات مالى دورى مى کنيد.

۴ _ شما بايد مهريه زنان را منصفانه به آنها بدهيد. اگر آنها به ميل خويش از چيزى بگذرند، پس مى توانيد آن را قبول کنيد؛ آن حق شماست.

۵ _ به يتيمانى که به بلوغ فکرى نرسيده اند، اموالشان را که خدا به عنوان قيم به شما سپرده است ندهيد. از آن، احتياجات و پوشاکشان را تهيه کنيد و با مهربانى با آنها رفتار نماييد.

۶ _ يتيمان را هنگامى که به بلوغ جسمى برسند امتحان کنيد. همينکه تشخيص داديد که به اندازه کافى به بلوغ فکرى رسيدند، اموالشان را به آنها بدهيد. با ولخرجى آن را به سرعت مصرف نکنيد، قبل از اينکه بزرگ شوند. قيم ثروتمند نبايد مزدى بگيرد، ولى قيم تهيدست مى تواند مزدى منصفانه بگيرد. هنگامى که اموالشان را به آنها مى دهيد، بايد شاهدانى داشته باشيد. خدا بعنوان حسابرس کافى است.

۷ _ مردان از آنچه والدين و خويشاوندان باقى مى گذارند سهمى مى برند، زنان هم از آنچه والدين و خويشاوندان باقى مى گذارند سهمى مى گيرند. ارثيه چه کم باشد و چه زياد، (زنان بايد) سهمى معين بگيرند.

۸ _ هنگام تقسيم کردن ارثيه، اگر خويشاوندان، يتيمان و اشخاص نيازمند، حضور دارند، از آن به آنها بدهيد و با آنان با مهربانى رفتار کنيد.

۹ _ کسانى که براى فرزندان خودشان نگران هستند، که آگر آنها را بعد از خود باقى گذارند، بايد خدا را در نظر داشته باشند و منصفانه رفتار کنند.

۱۰ _ آنان که اموال يتيمان را به ناحق مصرف مى کنند، آتش در شکم هايشان فرو مى برند و در دوزخ رنج خواهند برد.

۱۱ _ خدا به نفع فرزندانتان وصيتى مقرر مى کند؛ مذکر دو برابر مؤنث سهم مى برد. اگر ورثه فقط زنان و بيش از دو نفر باشند، دوسوم ارثيه را سهم مى برند. اگر فقط يک دختر باقى مانده باشد، به او يک دوم مى رسد. پدر و مادر متوفى هر کدام يک ششم ارث مى برند. چنانچه متوفى فرزندى باقى گذاشته باشد. اگر فرزندى باقى گذاشته باشد و پدر و مادر تنها ورثه او باشند، به مادر يک سوم مى رسد. اگر او خواهران و برادرانى داشته باشد، در اينصورت به مادر يک ششم مى رسد. تمام اين ها بعد از انجام هر وصيتى است که متوفى به جا گذارده است و بعد از پرداخت تمام بدهکارى ها. در مورد والدين و فرزندانتان، شما نمى دانيد کداميک از آنها برايتان واقعاُ بهتر و مفيدتر هستند. اين قانون خدا است. خدا داناى مطلق است، حکيم ترين.

۱۲ _ نصف آنچه زنان شما باقى گذارند به شما مى رسد، چنانچه فرزندى نداشته باشند. اگر فرزندى داشته باشند، يک چهارم از آنچه به جا مى گذارند به شما مى رسد. تمام اين ها، بعد از انجام هر وصيتى است که باقى گذاشته بودند و بعد از پراخت تمام بدهکارى ها. آنها يک چهام از آنچه شما باقى مى گذاريد مى گيرند، چنانچه شما فرزندى نداشته باشيد. اگر فرزندى داشته باشيد، يک هشتم ارثى که باقى گذاشته ايد به آنها مى رسد. تمام اين ها بعد از انجام هر وصيتى تسن که شما باقى گذاشته بوديد و بعد از پرداخت تمام بدهکارى ها. اگر متوفى مرد يا زن تنهايى بود و دو خواهر يا برادر باقى بگذارد، چه مذکر چه مؤنث، هر يک از آنها يک ششم ارث مى برند. اگر خواهران و برادران بيشترى باشند، پس سهم آنها بطور مساوى يک سوم ارثيه است. تمام اين ها، بعد از انجام هر وصيتى است و بعد از پرداخت تمام بدهى ها، تا به هيچ کس ضررى نرسد. اين وصيتى است که خدا مقرر کرده است. خدا است داناى مطلق، با گذشت.

۱۳ _ اين ها قوانين خدا است. کسانى که از خدا و رسولش اطاعت کنند، او آنها را به باغهايى با نهرهاى روان وارد خواهد کرد، که در آنجا جاودان بمانند. اين است بزرگترين پيروزى.

۱۴_ و اما کسى که از خدا و رسولش اطاعت نکند و از حدود قوانين او پا فراتر نهد، او را به دوزخ وارد خواهد کرد، جايى که تا ابد بماند. او به مجازات شرم آورى دچار شده است.

۱۵ _ در ميان زنان شما کسانى که مرتکب زنا مى شوند، بايد از بين خودتان چهار شاهد عليه آنها داشته باشيد. اگر شهادت دهند، پس چنين زنانى را در خانه هايشان نگاه داريد تا مرگشان فرا رسد، يا تا اينکه خدا راه خروجى برايشان پديد آورد.

۱۶ _ زوجى که زنا مى کنند بايد تنبيه شوند. اگر آنها توبه کنند و خود را اصلاح نمايند، آنها را به حال خود بگذاريد. خداست آمرزنده، مهربان ترين.

۱۷ _ توبه کسانى را خدا مى پذيرد که از روى نادانى مرتکب گناه مى شوند، سپس بلافاصله بعد از آن توبه مى کنند. خدا آنها را مى بخشد. خداست داناى مطلق، حکيم ترين.

۱۸ _ توبه کسانى پذيرفته نمى شود که تا دم مرگ گناه مى کنند، سپس مى گويند، "اکنون توبه مى کنم. "و نه از کسانى پذيرفته مى شود که کافر بميرند. ما براى اين افراد مجازاتى دردناک آماده کرده ايم.

۱۹ _ اى کسانى که ايمان داريد، براى شما حلال نيست از آنچه زنانتان باقى بگذارند، بر خلاف ميلشان به ارث ببريد. آنان را مجبور نکنيد تا از چيزى که به آنها داده بوديد چشم پوشى کنند، مگر اينکه ثابت شود مرتکب زنا شدند. بايد با آنان خوشرفتارى کنيد. اگر آنها را دوست نداريد، ممکن است چيزى را دوست نداشته باشيد که خدا خير بسيارى در آن نهاده است.

۲۰ _ اگر بخواهيد به جاى همسر فعلى خود با زن ديگرى ازدواج کنيد و به هر يک از آنها مال فراوانى بخشيده بوديد، چيزى را که به او داديد پس نگيريد. آيا با فريب، بدجنسى و گناه آن را پس مى گيريد

۲۱ _ چگونه مى توانيد آن را پس بگيريد، بعد از اينکه محرم يکديگر بوديد و آنها از شما پيمانى محکم گرفته بودند

۲۲ _ با زنانى که قبلا ً همسر پدرانتان بودند ازدواج نکنيد_ به استثناى ازدواج هاى موجود که نبايد بهم بخورد_ زيرا آن گناهى است بزرگ و عملى است قبيح.

۲۳ _ براى شما حرام است (ازدواج با) مادرانتان، دخترانتان، خواهرانتان، عمه هايتان، خاله هايتان، دختران برادرانتان، دختران خواهرانتان، دايه هايتان، خواهران شيرى تان، مادران زنانتان و دختران زنانتان که با آنها عمل زناشويى انجام داده ايد- اگر عمل زناشويى انجام نشده، است شما مى توانيد با آن دختر ازدواج کنيد. و نيز زنانى که با پسران تنى شما ازدواج کرده بودند بر شما حرام شده اند. همچنين، با دو خواهر در يک زمان ازدواج نکنيد_ ولى ازدواج هاى موجود را بهم نزنيد. خداست عفو کننده، مهربان ترين.

۲۴ _ و نيز زنان شوهردار بر شما حرام شده اند، مگر اينکه از دست شوهران کافرشان که با شما در جنگ هستند فرار کنند. اين ها احکام خداست بر شما. با هر گروه ديگرى به شما اجازه ازدواج داده شده است، به شرط اينکه مهريه آنها را بپردازيد. اصول اخلاقى خود را با زنا نکردن حفظ کنيد. بنابراين، از ميان آنها به هر کدام که علاقه داريد، بايد مهريه مقرر شده آنان را بپردازيد. اشتباهى مرتکب نمى شويداگر با موافقت طرفين مهريه را به هر ميزانى تنظيم کنيد. خداست داناى مطلق، حکيم ترين.

۲۵ _ در ميان شما کسانى که استطاعت ازدواج با زنان مؤمن آزاد را ندارند، مى توانند با زنان مؤمن برده ازدواج کنند. خدا ايمان شما را از همه بهتر مى داند و شما تا جايى که ايمان مطرح است با يکديگر برابر هستيد. قبل از ازدواج با آنان از سرپرست آنها اجازه بگيريد و مهريه آنان را منصفانه بپردازيد. آنها با زنا نکردن، يا معشوقه پنهانى نداشتن، بايد اصول اخلاقى را رعايت کنند. هنگامى که از طريق ازدواج آزاد شدند، اگر زنا کنند، تنبيه آنها نصف تنبيه زنان آزاد است. براى کسانى که نمى توانند صبر کنند، ازدواج با برده آخرين راه حل است. صبر کردن براى شما بهتر است. خداست عفو کننده، مهربان ترين.

۲۶ _ خدا مى خواهد چيزهايى را براى شما توضيح دهد و از طريق مواردى که در گذشته بعنوان درس عبرتى ارائه شده شما را هدايت نمايد و شما را ببخشد. خداست داناى مطلق، حکيم ترين.

۲۷ _ خدا مى خواهد شما را ببخشد، در حاليکه کسانى که در پى شهوات خود هستند آرزو دارند تا شما منحرف شويد، انحرافى شديد.

۲۸ _ خدا مى خواهد بار شما را سبک کند، زيرا انسان ضعيف آفريده شده است.

۲۹ _ اى کسانى که ايمان داريد، اموال يکديگر را به ناحق نخوريد_ فقط معاملاتى مجاز است که با رضايت طرفين انجام شود. شما نبايد خودتان را بکشيد. خدا نسبت به شما مهربان است.

۳۰ _ هر کسى که عمدا ً و با سوء نيت مرتکب اين جرم ها شود، ما او را به دوزخ محکوم خواهيم کرد. اين کار براى خدا آسان است.

۳۱ _ اگر شما از گناهان کبيره، که برايتان حرام شده است اجتناب کنيد، ما از گناهانتان مى گذريم و شما را با ورودى محترمانه مى پذيريم.

۳۲ _ شما به خصوصياتى که خدا به هر يک از شما عطا کرده است حسرت نخوريد؛ مردان از خصوصياتى خاص بهره مند هستند و زنان از خصوصياتى خاص بهره ور. شما مى توانيد از خدا در خواست کنيد تا موهبت خويش را بر شما بباراند. خدا کاملا ً از همه چيز آگاه است.

۳۳ _ ما براى هر يک از شما، از ميراثى که والدين و خويشاوندان باقى گذاشتند سهميه هايى تعيين کرده ايم. همچنين به کسانى که از طريق ازدواج با شما خويشاوند شدند، حق سهميه آنان را بدهيد. خدا بر همه چيز شاهد است.

۳۴ _ مردان مسئول زنان ساخته شده اند و خدا به آنان خصوصياتى خاص عطا کرده و آنها را نان آور قرار داده است. زنان پرهيزگار با خوشرويى اين نظم را مى پذيرند، زيرا اين فرمان خداست و در غياب شوهرانشان آبرو و حيثيت آنها را حفظ مى کنند. اگر به تجربه پى برديد که زنان سرکشى مى کنند، اول با آنها صحبت کنيد، سپس (مى توانيد انگيزه هاى منفى به کار بريد مانند) از آنها در بستر دورى کنيد، بعد مى توانيد ( بعنوان آخرين چاره) آنها را بزنيد. اگر از شما اطاعت کنند، شما اجازه نداريد عليه آنها ستم کنيد. خدا ست تعالى، بلند مرتبه.

۳۵ _ اگر زوجى از جدايى بترسند، داورى از خانواده مرد و داورى از خانواده زن تعيين کنيد؛ اگر تصميم به آشتى بگيرند، خدا به آنها کمک خواهد کرد تا به يکديگر باز گردند. خداست داناى مطلق، آگاه.

۳۶ _ شما بايد فقط خدا را بپرستيد_ هيچ چيزى را با او شرگت ندهيد. بايد والدين، خويشاوندان، يتيمان، فقرا، همسايه خويشاوند، همسايه بيگانه، همکار نزديک، مسافر غريب و خدمتکارانتان را در نظر داشته باشيد. خدا متظاهر متکبر را دوست ندارد.

۳۷ _ کسانى که خسيس هستند، مردم را به خساست تشويق مى کنند و آنچه را که خدااز نعمت هايش به آنها عطا کرده پنهان مى دارند. ما براى کافران مجازاتى خوار کننده آماده کرده ايم.

۳۸ _ آنها پول را فقط براى خودنمايى مى بخشند، در حاليکه به خدا و روز آخر ايمان ندارند. اگر همزاد کسى شيطان باشد، آن بدترين همزاد است.

۳۹ _ چرا به خدا و روز آخر ايمان نمى آورند و از روزى هايى که خدا به آنها داده است نمى بخشند خدا کاملا ً از آنها آگاه است.

۴۰ _ خدا به اندازه وزن اتمى بى عدالتى نمى کند. بلکه بر عکس، او پاداش اعمال پرهيزگارانه را چندين برابر مى دهد و از جانب خود اجرى عظيم عطا مى کند.

۴۱ _ بنابراين، هنگامى که روز (قضاوت) بيايد، از هر جامعه اى شاهدى بخوانيم و تو (رسول) در ميان اين مردم بعنوان شاهد خواهى بود.

۴۲ _ در آن روز، کسانى که کافر شدند و از رسول اطاعت نکردند آرزو خواهند کرد که اى کاش با خاک يکسان بودند؛ آنها قادر نخواهند بود هيچ سخنى را از خدا پنهان کنند.

۴۳ _ اى کسانى که ايمان داريد، در حال مستى و خمارى، دعاهاى ارتباطى (نماز) را نخوانيد تا بدانيد که چه مى گوييد. و نه بعد از ارضاى جنسى تا اينکه حمام کنيد، مگر اينکه در راه سفر باشيد؛ اگر بيمار يا در حال سفر هستيد يا ادرار، يا مدفوع (همچنين گاز معده) دست داد، يا با زنان تماس (جنسى ) داشتيد و آب نيافتيد، تيمم کنيد (وضوى خشک) بدين ترتيب که دست هايتان را به خاک خشک تميز بزنيد، سپس با آن صورت و دست هاى خود را مسح بکشيد. خداست توبه پذير، عفو کننده.

۴۴ _ آيا توجه کرده اى به کسانى که قسمتى از کتاب آسمانى را دريافت کردند و چگونه گمراهى را انتخاب مى کنند و آرزو دارند که شما هم گمراه شويد

۴۵ _ خدا از همه بهتر مى داند که چه کسانى دشمنان شما هستند. خدا تنها مولا و سرور است. فقط خدا تنها پشتيبان است.

۴۶ _ در ميان کسانى که يهودى هستند، بعضى ها کلمات را دور از حقيقت تحريف مى کنند و مى گويند، "ما مى شنويم ولى اطاعت نمى کنيم،" و "گوش ها براى سخنان تو ناشنوا ست،" و "راعنا (چوبان ما باش)،" آنها زبان خود را طورى مى چرخانند تا دين را مسخره کنند. اگر گفته بودند، "مى شنويم و اطاعت مى کنيم" و "ما تو را مى شنويم،" و "انظرنا (مراقب ما باش)،" برايشان بهتر و پرهيزگارانه تر مى بود. در عوض، آنها بخاطر کفرشان به لعنت خدا گرفتار شدند. در نتيجه، اکثرشان نمى توانند ايمان بياورند.

۴۷ _ اى کسانى که کتاب آسمانى دريافت کرديد، به آنچه در اين نازل مى کنيم ايمان آوريد، که تصديق کننده چيزى است که شما داريد، قبل از آنکه بعضى از چهره ها را به دور تبعيد کنيم، يا آنها را مانند لعنت شدگانى که حرمت سبت را نگاه نداشتند محکوم نماييم، فرمان خدا انجام شده است.

۴۸ _ خدا شرک را نمى بخشد، ولى گناهان کوچک تر را براى هر کس که بخواهد مى بخشد. هر کس در کنار خدا معبودانى قرار دهد، مرتکب گناهى عظيم شده است.

۴۹ _ آيا به کسانى که خودشان را بالا مى برند توجه کرده اى درحاليکه، خداست که هر کس را که بخواهد بالا مى برد، بدون کوچک ترين بى عدالتى.

۵۰ _ ببين چطور درباره خدا دروغ مى سازند؛ اين چه گناه کبيرى است!

۵۱ _ آيا توجه کره اى به کسانى که قسمتى از کتاب آسمانى را دريافت کردند و اينکه چگونه به شرک و اعتقادات غلط ايمان دارند؛ سپس مى گويند، "کافران بهتر از ايمان آورندگان هدايت شده اند!"

۵۲ _ اين آنها هستند که به لعنت خدا دچار شدند و هر کس را خدا محکوم کند، تو براى او فريادرسى نخواهى يافت.

۵۳ _ آيا آنها از سلطنت سهمى دارند اگر داشتند، به اندازه ارزنى هم به مردم نمى دادند.

۵۴ _ آيا به آن مردم حسادت مى کنند چون خدا باران رحمتش را بر آنها فرستاده است ما به خانواده ابراهيم کتاب آسمانى و حکمت داده ايم؛ ما به آنها اختيارى عظيم عطا کرديم.

۵۵ _ بعضى از آنها به آن ايمان آوردند و بعضى از آنها از آن برگشتند؛ دوزخ، تنها مجازات به حق اين افراد است.

۵۶ _ مطمئنا ً، کسانى که به آيات ما ايمان ندارند، ما آنها را به آتش دوزخ محکوم خواهيم کرد. هر گاه پوست آنها بسوزد، پوست جديدى به آنها خواهيم داد. بنابراين، آنها مدام زجر خواهند کشيد. خدا است قادر متعال، حکيم ترين.

۵۷ _ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، ما آنها را به باغ هايى با نهرهاى روان وارد خواهيم کرد؛ آنها در آن جاودان مى مانند. در آنجا همسرانى پاک خواهند داشت. ما آنان را به سايه رحمت داخل خواهيم کرد.

۵۸ _ خدا به شما امر مى کند تا هر چه را مردم نزد شما به امانت سپرده اند به آنها بازگردانيد. اگر در ميان مردم قضاوت مى کنيد، بايد منصفانه قضاوت کنيد. بهترين راهنمايى در حقيقت همان چيزى است که خدا به شما توصيه مى کند. خدا شنواست، بينا.

۵۹ _ اى کسانى که ايمان داريد، از خدا اطاعت نماييد و از رسول اطاعت کنيد و از کسانى که در ميان شما اداره امور را در دست دارند. چنانچه در هر موضوعى اختلاف پيدا کرديد، به خدا و رسول مراجعه کنيد، اگر واقعا ً به خدا و روز آخر ايمان دارند. اين برايتان بهتر است و بهترين راه حل را به شما نشان مى دهد.

۶۰ _ آيا توجه کرده اى به کسانى که ادعا مى کنند که به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه قبل از تو نازل شد ايمان دارند، سپس از قوانين ناحق بت هايشان طرفدارى مى کنند به آنها امر شده بود که چنين قوانينى را قبول نکنند. در واقع، اين آرزوى شيطان است که آنان را سخت به گمراهى بکشاند.

۶۱ _ هنگامى که به آنها گفته شود، "بياييد به سوى آنچه خدا نازل کرده است و به سوى رسول، "منافقان را مى بينى که کاملا ً از تو دورى مى کنند.

۶۲ _ چگونه خواهد بود هنگامى که در نتيجه اعمال خودشان، مصيبتى به آنها وارد شود آنها در آن موقع نزد تو مى آيند و به خدا سوگند مى خورند که: "نيت ما خوب و پرهيزگارانه بود!"

۶۳ _ خدا از نيت درونى شان کاملا ً آگاه است. آنها را ناديده بگير، آنها را راهنمايى کن و به آنان پندى نيکو بده تا شايد نفس شان نجات يابد.

۶۴ _ ما هيچ رسولى را نفرستاديم بجز اينکه به خواست خدا از او اطاعت شود. اگر هنگامى که به نفس خود ستم کردند، نزد تو آمده بودند و از خدا طلب بخشش مى کردند و رسول براى آمرزش آنها دعا مى کرد، آنها خدا را آمرزنده و مهربان ترين مى يافتند.

۶۵ _ هرگز، به پروردگارت؛ آنها مؤمن نيستند مگر آنکه نزد تو بيايند تا در مورد اختلافاتشان قضاوت کنى، سپس در قبول قضاوت تو هيچ گونه ترديدى در قلبشان نيابند. آنها بايد تسليم شوند تسليمى کامل.

۶۶ _ اگر برايشان حکم کرده بوديم که: "بايد جان خود را فدا کنيد،" يا "از خانه هايتان دست بکشيد،" به آن عمل نمى کردند، بجز عده کمى از آنها. (حتى اگر چنين فرمانى صادر شده بود،) اگر آنها به آنچه که به آنها امر شده بود عمل کرده بودند، برايشان بهتر مى بود و قدرت ايمانشان را ثابت مى کرد.

۶۷ _ و ما پاداشى بزرگ به آنها عطا مى کرديم.

۶۸ _ و آنها را به راه راست هدايت مى نموديم.

۶۹ _ آنان که از خدا و رسول اطاعت مى کنند، با کسانى هستند که مورد رحمت خدا قرار گرفته اند_ پيامبران، زاهدان، شهدا و پرهيزگاران. اين افراد بهترين همراهان هستند.

۷۰ _ چنين است رحمت از جانب خدا؛ خدا است داناترين.

۷۱ _ اى کسانى که ايمان داريد، گوش بزنک باشيد و بطور انفرادى، يا دسته جمعى بسيج شويد.

۷۲ _ مطمئنا ً، در ميان شما کسانى هستند که به سختى قدم بر مى دارند، سپس، اگر مصيبتى بر شما وارد آيد، مى گويند، "خدا من را مورد رحمت قرار داده است که با آنها شهيد نشدم."

۷۳ _ اما اگر شما از جانب خدا مورد رحمت قرار بگيريد، گويى که هرگز دوستى بين شما و آنها وجود نداشته است و مى گويند، "اى کاش من با آنها بودم، تا در چنين پيروزى بزرگى سهيم مى شدم."

۷۴ _ کسانى که حاضرند در راه خدا بجنگند، افرادى هستند که بخاطر آخرت از اين دنيا چشم مى پوشند. هر کس که در راه خدا بجنگد، سپس کشته شود، يا پيروز گردد، ما مطمئنا ً به او پاداشى بزرگ عطا خواهيم کرد.

۷۵ _ چرا نبايد در راه خدا بجنگيد هنگامى که مردان ضعيف، زنان و کودکان التماس مى کنند: "پروردگارما، ما را از اين جامعه اى که مردمش ظالمند نجات ده و خودت مولا و سرور ما باش."

۷۶ _ کسانى که ايمان دارند در راه خدا مى جنگند، در حاليکه کسانى که کافر هستند در راه حکومت ظالمانه مى جنگند. بنابراين، با ياران شيطان بجنگيد، قدرت شيطان هيچ است.

۷۷ _ آيا توجه کرده اى به کسانى که به آنها گفته شد، "لازم نيست بجنگيد؛ کافى است که فقط دعاهاى ارتباطى (نماز) را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد،" سپس، هنگامى که فرمان جنگ برايشان صادر شد، از مردم همانقدر ترسيدند که از خدا ترسيدند، حتى بيشتر آنها گفتند: "پروردگار ما، چرا ما را بر اين جنگ مجبور کردى اگر فقط مدتى به ما مهلت مى دادى !" بگو، "ماديات اين دنيا پوچ است. درحاليکه آخرت براى پرهيزگاران به مراتب بهتر است و شما هرگز از کوچک ترين ستمى رنج نخواهيد برد."

۷۸ _ هر کجا که باشيد، مرگ شما را در بر خواهد گرفت، حتى اگر در قصرهاى مستحکم زندگى کنيد. هرگاه اتفاق خوبى برايشان رخ دهد، مى گويند، "اين از جانب خدا است،" وچون اتفاق بدى برايشان پيش آيد، تو را مقصر مى دانند. بگو، "همه چيز از جانب خدا مى آيد. "چرا اين مردم بيشتر چيزها را غلط تعبير مى کنند"

۷۹ _ هر اتفاق خوبى که براى تو رخ دهد از جانب خدا است و هر اتفاق بدى که براى تو پيش آيد از جانب خود توست. ما تو را به بعنوان رسول نزد مردم فرستاده ايم. و خدا بعنوان شاهد کافى است.

۸۰ _ هر کس از رسول اطاعت کند از خدا اطاعت کرده است. و اما کسانى که روى بگردانند، ما تو را بعنوان محافظ آنها نفرستاديم.

۸۱ _ آنها پيمان مى بندند که اطاعت کنند، ولى همين که از پيش تو مى روند، بعضى از آنها نيت هاى درونى شان برخلاف چيزى است که مى گوييد. خدا نيت هاى درونى شان را ضبط مى کند. به آنها اعتنا نکن و به خدا اعتماد کن. خدا بعنوان حامى کافى است.

۸۲ _ چرا قرآن را با دقت مطالعه نمى کنند اگر از جانب غير خدا بود، در آن ضد و نقيض هاى بسيارى پيدا کرده بودند.

۸۳ _ هر گاه با شايعه اى که امنيت را به خطر مى اندازد روبرو مى شوند، آن را پخش مى کنند. اگر درباره آن به رسول و مسئولين در ميانشان رجوع کرده بودند، کسانى که به اين امور آگاهى دارند آنان را مطلع مى کردند. اگر بخاطر موهبت خدا و رحمتش نسبت به شما نبود، بجز عده کمى، بقيه از شيطان پيروى مى کرديد.

۸۴ _ در راه خدا جنگ کن؛ تو فقط مسئول نفس خود هستى و مؤمنان را به همين کار تشويق نما. خدا نيروى کافران را خنثى خواهد کرد. خدا به مراتب قدرتمند تر و بسيار مؤثرتر است.

۸۵ _ هر کس واسطه کار خيرى شود در ثواب آن سهيم است و هر کس واسطه کار پليدى شود در جزاى آن سهيم است. خدا همه چيز را کنترل مى کند.

۸۶ _ هر گاه با سلامى به شما درود گفتند، شما با سلامى بهتر يا حداقل مانند آن پاسخ دهيد. خدا همه چيز را به حساب مى آورد.

۸۷ _ خدا: جز او خدايى نيست. او مطمئنا ً شما را در روز رستاخيز_ آن روز اجتناب ناپذير_ احضار خواهد کرد. حديث و روايت چه کسى درست تر از کلام خدا است

۸۸ _ چرا مى بايست بخاطر منافقان (در ميانتان) خودتان را به دو گروه تقسيم کنيد خدا است که آنها را بخاطر رفتارشان لعنت کرد. آيا شما مى خواهيد کسانى را که خدا به گمراهى فرستاده است هدايت کنيد هر کس را خدا به گمراهى فرستد، شما هرگز نمى توانيد راهى براى هدايت شان بيابيد.

۸۹ _ آنها آرزو دارند که شما هم کافر شويد همانطور که آنها کافر شده اند، تا با هم يکسان شويد. آنها را دوستان خود محسوب نکنيد، مگر اينکه در راه خدا با شما بسيج شوند. اگر عليه شما برخاستند، با آنها بجنگيد و هنگامى که با آنان در جنگ روبرو مى شويد مى توانيد آنها را بکشيد. آنها را بعنوان دوست، يا ياور نپذيريد.

۹۰ _ به استثناى کسانى که به مردمى که با آنها پيمان صلح بسته ايد ملحق مى شوند و کسانى که نزد شما مى آيند و مايل نيستند که نه با شما و نه با اقوام خودشان بجنگند. اگر خدا مى خواست، به آنها اجازه مى داد که عليه شما بجنگند. بنابراين، اگر با شما کارى نداشته باشند، از جنگيدن با شما خوددارى کنند و به شما پيشنهاد صلح دهند، دراينصورت خدا هيج بهانه اى دست شما نمى دهد که با آنها بجنگيد.

۹۱ _ عده ديگرى را خواهيد يافت که مى خواهند با شما و همچنين با مردمشان در صلح باشند. اما همين که جنگ درگيرد، عليه شما مى جنگند. تا وقتى که اين مردم شما را راحت نگذارند، به شما پيشنهاد صلح ندهند و از جنگيدن با شما دست برندارند، شما مى توانيد هنگامى که با آنان روبرو مى شويد با آنها بجنگيد. ما عليه اين افراد صريحا ً اجازه مى دهيم.

۹۲ _ هيج مؤمنى نبايد مؤمن ديگرى را بکشد، مگر اينکه تصادفى باشد. اگر کسى بر حسب تصادف مؤمنى را بکشد، براى جبران بايد برده مؤمنى را آزاد کند و غرامتى به خانواده مقتول بپردازد، مگر اينکه آنها از چنين غرامتى بعنوان صدقه بگذرند. اگر مقتول متعلق به مردمى بود که با شما در جنگ هستند و او مؤمن بود، براى جبران برده مؤمنى را آزاد کنيد. اگر او متعلق به مردمى بود که با آنها پيمان صلح بسته ايد، شما علاوه بر آزاد کردن برده مؤمن، غرامت را هم بپردازيد. اگر نمى توانيد برده اى براى آزاد کردن پيدا کنيد، با دو ماه پى در پى روزه گرفتن آن را جبران نماييد، تا از جانب خدا آمرزيده شويد. خدا است دانا، حکيم ترين.

۹۳ _ هر کس عمدا ً مؤمنى را بکشد، مجازات او دوزخ است جايى که تا ابد مى ماند، خدا از او خشمگين است و او را لعنت مى کند و برايش عذابى هولناک آماده کرده است.

۹۴ _ اى کسانى که ايمان داريد، اگر در راه خدا ضربه اى وارد مى کنيد، بايد کاملا ً مطمئن باشيد. به کسى که به شما پيشنهاد صلح مى کند، بخاطر غنايم اين دنيا نگوييد، "تو مؤمن نيستى. "زيرا غنايم بيشمار نزد خدا است. بياد داشته باشيد که شما قبلا ً مانند آنها بوديد و خدا شما را مورد رحمت قرار داد. بنابراين، (قبل از ضربه زدن) بايد کاملا ً اطمينان حاصل کنيد. خدا از تمام اعمالتان کاملا ً آگاه است.

۹۵ _ در ميان مؤمنان، خانه نشينانى که نقص عضوى ندارند، با کسانى که با مال و جان خود در راه خدا تلاش مى کنند يکسان نيستند. خدا به آنان که با مال و جان خود تلاش مى کند نسبت به خانه نشينان مقام بالاترى مى بخشد. خدا به هر دو، وعده نجات مى دهد، ولى خدا کوشش کنندگان را بر خانه نشينان با اجرى عظيم برترى مى دهد.

۹۶ _ درجات بالاتر، همچنين بخشش و رحمت از جانب او مى آيد. خدا است عفو کننده، مهربان ترين.

۹۷ _ کسانى که در حال ستم کردن به نفس خويش، زندگى شان به وسيله فرشتگان خاتمه مى يابد، فرشتگان از آنها سؤال خواهند کرد، "شما را چه مى شد" آنها پاسخ خواهند داد، "ما در زمين تحت فشار بوديم." آنها خواهند گفت، "آيا زمين خدا براى شما به اندازه کافى وسيع نبود تا در آن مهاجرت کنيد" مکان نهايى براى اين افراد دوزخ است و سرنوشتى بسيار بد.

۹۸ _ به استثناى مردان ناتوان، زنان و کودکانى که قدرتى ندارند و راه چاره اى براى خروج نمى يابند.

۹۹ _ باشد که خدا آنها را مورد بخشش قرار دهد. خدا است توبه پذير، عفو کننده.

۱۰۰_ هر کس در راه خدا مهاجرت کند در زمين نعمات و ثروت فراوان خواهد يافت. هر کس از خانه اش دست بکشد و به سوى خدا و رسولش مهاجرت کند، سپس مرگش فرا رسد، اجرش او نزد خدا محفوظ است. خدا است عفو کننده، مهربان ترين.

۱۰۱_ هنگامى که در زمان جنگ سفر مى کنيد، اگر بترسيد که کافران به شما حمله کنند، اشتباهى نمى شويد اگر دعاهاى ارتباطى (نماز) خود را شکسته بخوانيد. مطمئنا ً، کافران دشمن سرسخت شما هستند.

۱۰۲_ هنگامى که تو با آنها هستى و پيش نمازشان مى شوى، بگذار تا عده اى از شما به نگهبانى بايستند؛ بگذار اسلحه هايشان را به دست بگيرند و هنگامى که سجده مى کنيد پشت سر شما بايستند. سپس، گروه ديگرى که نماز نخوانده اند جايشان را عوض کنند و با تو نماز بخوانند، در حاليکه عده ديگر اسلحه به دست به نگهبانى بايستند. آنان که کافر شدند آرزو دارند که شما از سلاح و تجهيزات خود غافل شويد، تا يکباره به شما حمله نمايند و کار را تمام کنند. اشتباهى نمى کنيد، اگر بخاطر موانعى مانند باران يا جراحت، اسلحه هاى خود را زمين بگذاريد، به شرطى که پيوسته گوش بزنگ باشيد. خدا براى کافران عذاب خوار کننده اى آماده کرده است.

۱۰۳_ هنگامى که دعاى ارتباطى (نماز) خود را انجام داديد، خدا را در حال ايستاده، نشسته، يا دراز کشيده ياد کنيد. و چون جنگ به پايان رسيد، دعاهاى ارتباطى (نماز) را به جا آوريد؛ دعاهاى ارتباطى (نماز) براى مؤمنان در اوقات معينى مقرر شده است.

۱۰۴_ در تعقيب دشمن سستى نکنيد. اگر شکت رنج مى بريد، آنها هم رنج مى برند. هر چند که شما از جانب خدا چيزى را انتظار داريد که آنها هرگز انتظار ندارند. خدا است داناى مطلق، حکيم ترين.

۱۰۵_ ما کتاب آسمانى را به حق بر تو نازل کرده ايم، تا بر طبق آنچه که خدا به تو نشان داده است در ميان مردم قضاوت کنى. تو از خيانتکاران جانبدارى نکن.

۱۰۶_ از خدا طلب بخشش کن. خدا است عفو کننده، مهربان ترين.

۱۰۷_ به طرفدارى از کسانى که به نفس خود ستم کردند جرو بحث نکن؛ خدا هيچ خائن گناهکارى را دوست ندارد.

۱۰۸_ آنها از مردم پنهان مى کنند و اهميتى نمى دهند که از خدا پنهان کنند، اگر چه او با آنهاست، همچنان که عقايدى در سر مى پرورانند که او دوست ندارد. خدا از تمام اعمالشان کاملا ً آگاه است.

۱۰۹_ اکنون شما به طرفدارى از آنها در اين دنيا جرو بحث مى کنيد؛ چه کسى در روز رستاخيز به جانبدارى از آنها با خدا جرو بحث خواهد کرد چه کسى مدافع آنها خواهد بود

۱۱۰_ هر کس کار پليدى انجام دهد، يا به نفس خود ستم کند، سپس از خدا طلب بخشش نمايد، خدا را عفو کننده و مهربان ترين خواهد يافت.

۱۱۱_ هر کس گناهى کسب کند، آن را به ضرر نفس خود کسب مى کند. خدا است داناى مطلق، حکيم ترين.

۱۱۲_ هر کس مرتکب گناهى شود، سپس آن را به شخص بى گناهى نسبت دهد، مرتکب کفر و گناهى بزرگ شده است.

۱۱۳_ اگر بخاطر موهبت خدا و رحمتش نسبت به تو نبود، بعضى از آنها تو را گمراه مى کردند. آنها فقط خودشان را گمراه مى کنند و هرگز نمى توانند کوچک ترين ضررى به تو برسانند. خدا بر تو کتاب آسمانى و حکمت نازل کرده و چيزهايى به تو آموخته است که هرگز نمى دانستى. حقيقتا ً که رحمت خدا بر تو بسيار بوده است.

۱۱۴_ هيچ خيرى در جلسات خصوصى شان نيست، بجز براى کسانى که از صدقه دادن، يا کارهاى پرهيزگارانه طرفدارى مى کنند، يا در ميان مردم صلح بر قرار مى نمايند. هر کس در پاسخ به تعاليم خدا اين کار را انجام دهد، ما به او اجرى عظيم عطا خواهيم کرد.

۱۱۵_ و اما کسى که با رسول مخالفت کند، بعد از اينکه هدايت به او نشان داده شده است و از راهى غير از راه مؤمنان پيروى کند، ما او را به همان مسيرى که خودش انتخاب کرده است خواهيم برد و او را به دوزخ گرفتار خواهيم کرد؛ چه سرنوشت بدى !

۱۱۶_ خدا شرک را نمى بخشد (اگر تا دم مرگ ادامه داشته باشد) و او گناهان کوچکتر را براى هر کس که بخواهد مى بخشد. هر کس در کنار خدا هر گونه معبودى را بحد پرستش برساند سخت به گمراهى افتاده است.

۱۱۷_ آنها حتى بجز خدا خدايان مؤنث را مى پرستند در واقع، آنها فقط شيطانى سرکش را پرستش مى کنند.

۱۱۸_ خدا او را لعنت کرده است و او گفت، "من حتما ً تعداد مشخصى از پرستش کنندگان تو را در اختيار خواهم گرفت.

۱۱۹_ "من آنها را گمراه خواهم کرد، آنان را فريب خواهم داد، من به آنها دستور مى دهم تا (براى حرام کردن بعضى از گوشت ها) گوش هاى چارپايان را علامت گذارى کنند و به آنها فرمان خواهم داد که خلقت خدا را تغيير دهند. "هر کس به جاى خدا، شيطان را به مولايى بپذيرد، عميقا ً به ضرر بزرگى دچار شده است.

۱۲۰_ او به آنها وعده مى دهد و آنان را جلب مى کند؛ آنچه شيطان وعده مى دهد خواب و خيالى بيش نيست.

۱۲۱_ اين افراد به دوزخ گرفتار شده اند بعنوان آخرين مکانشان و هرگز نمى توانند از آن رهايى يابند.

۱۲۲_ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، ما آنها را به باغ هايى با نهرهاى روان داخل خواهيم کرد، جايى که جاودانه زندگى کنند. چنين است وعده حقيقى خدا. سخنان چه کسى صادفانه تر از سخنان خدا است

۱۲۳_ اين بنا به خواسته هاى شما، يا خواسته مردم کتاب آسمانى نيست: هر کس کار پليدى انجام دهد جزاى آن را مى پردازد و در مقابل خدا فريادرس يا پشتيبانى نخواهد داشت.

۱۲۴_ و اما کسانى که زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، چه مذکر چه مؤنث، در صورتى که ايمان داشته باشند، به بهشت وارد مى شوند؛ بدون کوچک ترين بى عدالتى.

۱۲۵_ چه کسى در دين خود بهتر هدايت شده است از آن کسى که کاملا ً تسليم خدا است، زندگى پرهيزگارانه اى را مى گذراند، بر طبق آيين ابراهيم: يکتاپرستى خدا ابراهيم را بعنوان دوستى محبوب برگزيده است.

۱۲۶_ هر چه در آسمان ها و زمين است از آن خدا است. خدا بر همه چيز کنترل کامل دارد.

۱۲۷_ آنها در بابت زنان با تو مشورت مى کنند: بگو، "خدا درباره آنها حقيقت را برايتان روشن مى کند، همانطور که در کتاب آسمانى برايتان بيان شد. شما بايد حق دختران يتيمى را که در موقع ازدواج، آنان را از مهريه محروم مى کنيد به آنها برگردانيد: از آنها سوء استفاده نکنيد. همچنين بايد حق پسران يتيم هم حفظ شود. با يتيمان منصفانه رفتار کنيد. هر کار نيکى انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است."

۱۲۸_ اگر زنى از طرف شوهرش ناسازگارى يا دورى احساس کند، بايد آن زوج درجهت حل اختلافاتشان بکوشند، زيرا آشتى کردن برايشان بهترين است. خود خواهى خصلت انسان است و اگر کار نيک انجام دهيد و زندگى پرهيزگار انه اى در پيش بگيريد، خدا از هر کارى که مى کنيد کاملا ً آگاه است.

۱۲۹_ شما هرگز نمى توانيد با بيش از يک زن منصفانه رفتار نماييد، هر چقدر هم که سعى کنيد. بنابراين، آنقدر تبعيض قائل نشويد تا يکى از آنها را بلاتکليف نگاه داريد(که نه از زناشويى بهره مند باشد و نه بتواند با کس ديگرى ازدواج کند). اگر اين وضعيت را اصلاح کنيد و به پرهيزکارى ادامه دهيد، خدا است عفو کننده، مهربان ترين.

۱۳۰_ اگر آن زوج چاره اى جز جدا شدن ندارند، خدا هر يک از آنها را از نعمات خويش برخوردار خواهد کرد. خدا است سخاوتمند، حکيم ترين.

۱۳۱_ هر چه در آسمان ها و زمين است از آن خدا است و ما به کسانى که قبل از شما کتاب آسمانى دريافت کردند سفارش کرديم و به شما توصيه نموديم که به هيبت و حرمت خدا را ارج نهيد. اگر کافر شويد، پس هر چه در آسمان ها و زمين است متعلق به خدا است. خدا بى نياز است، قابل ستايش.

۱۳۲_ آنچه در آسمان ها و زمين است از آن خدا است و خدا تنها محافظ است.

۱۳۳_ اى مردم، اگر او بخواهد، مى تواند شما را نابود کند و عده ديگرى را به جاى شما قرار دهد. مسلما ً خدا به چنين کارى قادر است.

۱۳۴_ هر که در پى متاع اين دنياست بايد بداند که ماديات هم اين دنيا و هم آخرت نزد خدا است. خدا شنوا است، بينا.

۱۳۵_ اى کسانى که ايمان داريد، هنگامى که شهادت مى دهيد، بايد کاملا ً منصف باشيد و خدا را در نظر داشته باشيد، حتى اگر عليه خودتان، يا والدين تان، يا خويشاوندان تان باشد. متهم چه ثروتمند باشد، چه فقير، خدا به هر دو رسيدگى مى کند. بنابراين، بخاطر تمايلات شخصى خود تبعيض قايل نشويد. اگر منحرف شويد و يا (اين حکم را) ناديده بگيريد، پس خدا از تمام اعمالتان کاملا ً آگاه است.

۱۳۶_ اى کسانى که ايمان داريد، به خدا و رسولش و کتاب آسمانى که از طريق رسولش نازل کرده است و کتاب آسمانى که قبل از آن نازل کرده است ايمان بيآوريد. هر کس از ايمان آوردن به خدا و فرشتگانش و کتاب هاى آسمانى او و رسولان او روز آخر امتناع ورزد، حقيقتا ً بسيار گمراه شده است.

۱۳۷_ مطمئنا ً، کسانى که ايمان مى آورند، سپس کافر مى شوند و سپس ايمان مى آورند سپس کافر مى شوند، سپس در کفر عميق ترى فرو مى روند، خدا نه آنها را خواهد بخشيد و نه آنها را به هيچ راهى هدايت خواهد کرد.

۱۳۸_ به منافقان را خبر بده که به عذابى دردناک دچار شده اند.

۱۳۹_ آنها همان کسانى هستند که به جاى مؤمنان با کافران متحد مى شوند. آيا بزرگى را نزد آنها مى جويند تمام مقام ها متعلق به تنها خداست.

۱۴۰_ او در کتاب آسمانى به شما دستور داده است: اگر شما مى شنويد که آيات خدا ريشخند و مسخر مى شوند، با آنها ننشينيد، مگر اينکه موضوع را عوض کنند. در غير اينصورت، شما هم مانند آنها مقصر خواهيد بود. خدا منافقان و کافران را در دوزخ گرد هم خواهد آورد.

۱۴۱_ آنها شما را زير نظر دارند و منتظر هستند؛ اگر از جانب خدا پيروزى نصيب شما شود، (به شما) مى گويند، "آيا ما با شما نبوديم" اما اگر پيروزى نصيب کافران شود (به آنها) مى گويند: "آيا ما طرف شما نبوديم و شما را از مؤمنان حفظ نکرديم "خدا در روز قيامت در بين شما قضاوت خواهد کرد. خدا هرگز اجازه نخواهد داد که کافران بر مؤمنان غالب شوند.

۱۴۲_ منافقان فکر مى کنند که خدا را فريب مى دهند، ولى اوست که آنها را سوق مى دهد. هنگامى که براى دعاى ارتباطى (نماز) بر مى خيزند، با تنبلى بر مى خيزند. اين بخاطر آن است که آنها فقط نزد مردم تظاهر مى کنند و به ندرت به فکر خدا هستند.

۱۴۳_ آنها در اين ميان مرددند، نه به اين گروه تعلق دارند و نه به آن گروه. هر کس را که خدا گمراه کند، تو هرگز راهى براى هدايتش نخواهى يافت.

۱۴۴_ اى کسانى که ايمان داريد، به جاى مؤمنان ياران کافران نشويد. آيا مى خواهيد مدرکى آشکار عليه خودتان نزد خدا داشته باشيد

۱۴۵_ منافقان به پست ترين حفره دوزخ گرفتار خواهند شد و تو کسى را براى کمک آنها نخواهى يافت.

۱۴۶_ فقط کسانى که توبه کنند، خود را اصلاح نمايند، به خدا متوسل شوند و دين خود را مطلقا ً به تنها خدا اختصاص دهند، از مؤمنان محسوب خواهند شد. خدا مؤمنان را با پاداشى بزرگ مورد رحمت قرار خواهد داد.

۱۴۷_ خدا از تنبيه کردن شما چه نفعى خواهد برد، اگر سپاسگزار مى شديد و ايمان مى آورديد خداست سپاسگزار، داناى مطلق.

۱۴۸_ خدا گفتار زشت را دوست ندارد، مگر اينکه کسى مورد بهى عدالتى بزرگى واقع شود. خداست شنوا، دانا.

۱۴۹_ اگر پرهيزگارانه عمل کنيد_ چه آشکار و چه پنهان_ يا از ستمى بگذريد، خدا است توبه پذير، قادر مطلق.

۱۵۰_ کسانى که به خدا و رسولانش ايمان ندارند و مى خواهند ميان خدا و رسولانش فرق بگذارند و مى گويند: "ما به بعضى ايمان داريم و بعضى را رد مى کنيم،" و مى خواهند ميانه رو باشند؛

۱۵۱_ اين افراد کافران واقعى هستند. ما براى کافران مجازات خوار کننده اى آماده کرده ايم.

۱۵۲_ و اما کسانى که به خدا و رسولانش ايمان دارند و ميان آنها فرقى نمى گذارند، او پاداش آنها را خواهد داد. خدا است عفو کننده، مهربان ترين.

۱۵۳_ مردم کتاب آسمانى به مبارزه از تو مى خواهند تا کتابى از آسمان برايشان بياورى! آنها از موسى بيشر از اين درخواست کرده اند، مى گفتند، "خود خدا را به عينا ً به ما نشان بده، در نتيجه، بخاطر گستاخى شان صاعقه اى به آنها اصابت کرد. علاوه بر آن، آنها بعد از آن همه معجزاتى که ديده بودند، باز به پرستش گوساله پرداختند. با وجود اين، ما تمام اين ها را بخشيديم. ما معجزاتى شگرف از موسى حمايت کرديم.

۱۵۴_ و در حاليکه از آنها پيمان گرفتيم، کوه سينا را بالاى سرشان برافراشتيم. و به آنها گفتيم، "با تواضع وارد دروازه شويد." و به آنها گفتيم، "سبت را بى حرمت نمنيد." حقيقتا ً، ما از آنها عهدى محکم گرفتيم.

۱۵۵_ (آنها به لعنت دچار شدند) بخاطر شکستن عهدشان، تکذيب کردن آيات خدا، کشتن پيامبران به ناحق و بخاطر اينکه مى گفتند، "ما تصميم خود را گرفته ايم!" در واقع، خداست که به دليل کفرشان بر افکارشان مهر زد و براى همين است که ايمان نمى آورند، جز به ندرت.

۱۵۶_ (آنها لعنت شدند) بخاطر کافر شدن و بر زبان آوردن دروغى بزرگ درباره مريم.

۱۵۷_ و براى اينکه ادعا مى کنند که مسيح، عيسى، پسر مريم، رسول خدا را کشتند. در حقيقت، آنها هرگز او را نکشتند، هرگز او را به صليب نکشيدند_ بلکه به آنها وانمود شد که چنين کردند. تمام گروه هايى که درباره اين موضوع اختلاف دارند در اين مورد پر از شک و ترديد هستند. آنها علمى ندارند؛ آنها فقط حدس مى زنند. مسلما ً، آنها هرگز او را نکشتند.

۱۵۸_ در عوض، خدا او را به سوى خود بالا برد؛ خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۱۵۹_ هر يک از مردم کتاب آسمانى لازم بود که قبل از مرگ او به او ايمان آورد. در روز قيامت، او عليه آنها شاهد خواهد بود.

۱۶۰_ بخاطر ستم هايشان، ما بر يهوديان غذاهاى خوبى را که قبلا ً برايشان حلال بود، حرام کرديم؛ همچنين براى اينکه مدام از راه خدا دور مى کردند.

۱۶۱_ و براى ربا خوارى، که ممنوع شده بود و براى مصرف کردن اموال مردم به ناحق. ما براى کافران در ميانشان مجازاتى دردناک مهيا کرده ايم.

۱۶۲_ و اما کسانى که در ميانشان از دانش بسيارى برخوردار هستند و مؤمنان، آنها به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه قبل از تو نازل شد ايمان دارند. آنها دعاهاى ارتباطى (نماز) را برپا مى دارند و انفاق واجب (زکات) هستند؛ آنان به خدا و روز آخر مؤمن هستند. ما به اين افراد اجرى عظيم عطا مى کنيم.

۱۶۳_ ما به تو وحى کرده ايم، همچنانکه که به نوح و پيامبران بعد از او وحى کرديم. و ما به ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب، سران قبيله، عيسى، ايوب، يونس، هارون و سليمان وحى کرديم. و به داود زبور را داديم.

۱۶۴_ رسولانى که درباره آنها به تو گفته ايم و رسولانى که هرگز درباره آنها به تو نگفته ايم. و خدا مستقيما ً با موسى صحبت کرد.

۱۶۵_ رسولانى براى دادن بشارت ها و همچنين داده هشدارها. بنابراين، مردم هنگام روبرو شدن با خدا بعد از اين همه رسول که برايشان آمده است، هيچ گونه عذر و بهانه اى نخواهند داشت، خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۱۶۶_ اما خدا درباره آنچه که بر تو نازل کرده است شهادت مى دهد؛ او آن را با علم خود نازل کرده است. و فرشتگان هم شهادت مى دهند، ولى خدا بعنوان شاهد کافى است.

۱۶۷_ مطمئنا ً، آنان که کافر شوند و از راه خدا باز دور کنند سخت در گمراهى افتاده اند.

۱۶۸_ کسانى که کافر شوند و ستم کنند، خدا نه آنها را خواهد بخشيد و نه به هيچ راهى هدايتشان خواهد کرد؛

۱۶۹_ جز به راه دوزخ، جايى که تا ابد بمانند. اين کار براى خدا آسان است.

۱۷۰_ اى مردم، رسول با حقيقت از جانب پروردگارتان نزد شما آمده است. بنابراين، بخاطر خودتان ايمان بياوريد. اگر کافر شويد، پس آنچه در آسمان ها و زمين است متعلق به خداست. خداست داناى مطلق، حکيم ترين.

۱۷۱_ اى مردم کتاب آسمانى، از حدود دين خود زياده روى نکنيد و درباره خدا بجز حقيقت چيزى نگوييد. مسيح، عيسى، پسر مريم، رسول خدا بود و کلمه او بود، که او به مريم فرستاده بود و وحيى از جانب او. بنابراين، شما بايد به خدا و رسولانش ايمان آوريد. نگوييد، "تثليث" بخاطر خودتان از اين عمل دست برداريد. خدا فقط خداى واحد است. تجليل او را؛ او شکوهمند تر از آن است که پسرى داشته باشد. هر چه در آسمان ها و هر چه در زمين است متعلق به اوست. خدا بعنوان مولا و سرور کافى است.

۱۷۲_ نه مسيح هرگز از بندگى خدا ننگ مى داشت و نه نزديکترين فرشتگان. کسانى که از پرستش او ننگ دارند و از شدت تکبر تسليم نمى شوند، او همگى آنها را نزد خود احضار خواهد کرد.

۱۷۳_ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، او پاداش آنها را به طور کامل مى دهد و باران موهبتش را بر آنها مى باراند. و اما کسانى که ننگ دارند و متکبر شوند، او آنها را به غذابى دردناک دچار خواهد کرد. آنها در کنار خدا نه مولايى خواهند يافت و نه نجات دهنده اى.

۱۷۴_ اى مردم، اثباتى از جانب پروردگارتان براى شما آمده است؛ ما براى شما راهنمايى روشنگر فرو فرستاده ايم.

۱۷۵_ کسانى که به خدا ايمان دارند و به او متوسل مى شوند، او آنها را به رحمت و موهبت خويش داخل خواهد کرد و آنان را در راهى مستقيم به سوى خود هدايت خواهد نمود.

۱۷۶_ آنها با تو مشورت مى کنند؛ بگو، "خدا درباره شخص مجرد توصيه مى کند. اگر مردمى بميرد و فرزندى باقى نگذارد و خواهرى داشته باشد، او نصف ارث را مى برد. اگر خواهر اول بميرد و فرزندى نداشته باشد، ارث او به برادرش مى رسد. اگر دو خواهر باشند، آنها دو سوم ارثيه را مى برند. اگر برادران و خواهرانى باشند، مذکر دو برابر مؤنث سهم مى برد. "خدا اينچنين براى شما توضيح مى دهد، تا مبادا گمراه شويد. خدا از همه چيز کاملا ً آگاه است.

info@submission.org

Back Home

SUBMISSION.ORG