Welcome to Submission

Your best source for ISLAM  (SUBMISSION) on the Internet

In the name of God, Most Gracious, Most Merciful

سوره ۷ : برزخ (الاَعَراف)

۲۰۶ ايات ۳۹ ترتيب وحي ايات

سوره ۷ : برزخ (الاَعَراف)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين



۱ _ ا. ل. م. ص *

۲ _ اين کتاب آسمانى بر تو نازل شده است_ درباره آن شکى به دل راه نده_ تا با آن هشدار دهى و تا تذکرى باشد براى مؤمنان.

۳ _ همگى شما بايد از آنچه از جانب پروردگارتان نازل شده است پيروى کنيد؛ از هيچ معبود ديگرى جز او پيروى نکنيد. شما به ندرت توجه مى کنيد.

۴ _ چه بسيار جماعتى که ما آنها را هلاک کرديم؛ آنها به عذاب ما دچار شدند، در حاليکه خواب بودند، يا کاملاً بيدار.

۵ _ هنگاميکه عذاب ما برايشان آمد سخن شان اين بود، "حقيقتاً، ما ستمکار بوده ايم."

۶ _ ما مسلماً از کسانى که پيغام را دريافت کردند سئوال خواهيم کرد و از رسولان نيز سئوال خواهيم کرد.

۷ _ ما مقتدرانه آنها را آگاه خواهيم کرد، زيرا ما هرگز غايب نبوديم.

۸ _ در آن روز، ترازوها منصفانه برقرار خواهند شد. کسانى که وزنشان سنگين باشد برنده خواهند بود.

۹ _ و اما آنان که وزنشان سبک است، کسانى خواهند بود که در نتيجه بى اعتنايى غير منصفانه به آيات ما، نفس خويش را باختند.

۱۰ _ ما شما را در زمين مستقر کرديم و برايتان وسيله معاش را در آن فراهم نموديم. شما به ندرت سپاسگزار هستيد.

۱۱ _ ما شما را خلق کرديم، سپس به شما شکل داديم، پس از آن به فرشتگان گفتيم، "در مقابل آدم سجده کنيد." آنها سجده کردند، بجز ابليس (شيطان)؛ او با سجده کنندگان نبود.

۱۲ _ او گفت، "چه چيز تو را از سجده کردن باز داشت هنگاميکه به تو فرمان دادم" او گفت، "من از او بهتر هستم؛ تو من را از آتش خلق کردى و او را از گل آفريدى.

۱۳ _ او گفت، "بنابراين،تو بايد پايين بروى، زيرا تو نمى توانى در اينجا متکبر باشيى. خارج شو؛ تو خوار شده اى."

۱۴ _ او گفت، "تا روز رستاخيز به من مهلت بده."

۱۵ _ او گفت، "به تو مهلت داده شد."

۱۶ _ او گفت، "از آنجايى که تو خواستى گمراه شوم، من در راه راست تو در کمين آنها خواهم نشست.

۱۷ _ "من از جلوى آنها و از پشت شرشان و سمت راست و چپ آنها نزدشان خواهم آمد و تو اکثرشان را ناسپاس خواهى يافت."

۱۸ _ او گفت، "از آنجا خارج شو، تحقير شده و شکست خورده. در ميان آنهاکسانى که از تو پيروى کنند، من دوزخ را از همگى شما پر خواهم کرد.

۱۹ _ "و تو اى آدم، با همسرت در بهشت سکونت کن و در آنجا هرچه مايل هستيد بخوريد، ولى به اين يک درخت نزديک نشويد، تا مبادا مرتکب گناه شويد."

۲۰ _ شيطان آنها را وسوسه کرد، تا بدن هايشان را که بر آنها پنهان بود نمايان کند. او گفت، "پروردگارتان شما را از اين درخت فقط براى اين منع کرد تا شما را از فرشته شدن و دست يا فتن به حيات جاودان باز دارد."

۲۱ _ او براى آنها سوگند خورد، "من به شما نصيحت خوبى مى کنم ."

۲۲ _ او اينچنين با دروغ ها آنها را فريب داد. به محض اينکه از آن درخت چشيدند، بدن هايشان برايشان نمايان شد و آنها سعى کردند تا خودشان را با برگ هاى بپوشانند. پروردگارشان آنها را ندا داد: "آيا من شما را از آن درخت منع نکردم و به شما هشدار ندادم که شيطان سرسخت ترين دشمن شماست"

۲۳ _ آنها گفتند، "پروردگار ما، ما به نفس خود ستم کرده ايم و اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نکنى، ما از بازندگان خواهيم بود."

۲۴ _ او گفت، "بعنوان دشمنان يکديگر پايين برويد. روى زمين براى مدتى محل سکونت و رزق شما خواهد بود."

۲۵ _ او گفت، "شما در آن زندگى خواهيد کرد، در آن خواهيد مرد و از آن بيرون آورده خواهيد شد."

۲۶ _ اى فرزندان آدم، ما براى شما لباس هايى فراهم کرده ايم که بدن هايتان را بپوشانيد، همين طور براى تجمل. اما بهترين لباس، لباس پرهيزگارى است. اين ها بعضى از نشانه هاى خداست، تا باشد که توجه کنند.

۲۷ _ اى فرزندان آدم، نگذاريد شيطان شما را فريب دهد همانطور که باعث اخراج والدين شما از بهشت و باعث در آوردن لباس هايشان شد تا بدن هايشان را نمايان کند. او و طايقه اش شما را مى بينند، درحاليکه که شما آنها را نمى بينيد. ما شياطين را همزاد کسانى قرار مى دهيم که ايمان ندارند.

۲۸ _ آنها گناهى بزرگ مرتکب مى شوند سپس مى گويند، "ما والدين خود را ديديم که چنين مى کردند و خدا ما را به انجام آن فرمان داده است." بگو، "خدا هرگز امر به گناه نمى کند. آيا درباره خدا چيزى مى گوييد که نمى دانيد"

۲۹ _ بگو، "پروردگار من از عدالت طرفدارى مى کند و به اينکه در هر محل عبادتى فقط وقف او باشيد. شما بايد عبادت خود را مطلقاً به تنها او اختصاص دهيد. همانطور که در آغاز شما را آفريد، شما نهايتاً به سوى او باز خواهيد گشت."

۳۰ _ بعضى را او هدايت کرد، درحاليکه ديگران به گمراهى کشيده شدند. آنها شياطين را به جاى خدا سروران خويش قرار داده اند، با اين حال باور مى کنند که هدايت شده اند.

۳۱ _ اى فرزندان آدم، هنگاميکه به مسجد مى رويد بايد تميز باشيد و لباس مرتب بپوشيد. و به حد اعتدال بخوريد و بياشاميد؛ مطمئناً، او افراد پرخور را دوست ندارد.

۳۲ _ بگو، "چه کسى چيزهاى خوب و روزى هاى نيکو را که خدا براى مخلوقاتش آفريده حرام کرد" بگو، "چنين روزى هايى در اين دنيا براى لذت کسانى است که ايمان دارند. علاوه بر اين، روزى هاى خوب در روز رستاخيز مخصوص آنها خواهد بود." ما اينچنين آيات را براى مردمى که مى دانند توضيح مى دهيم.

۳۳ _ بگو، "پروردگار من فقط کارهاى پليد را حرام مى کند، چه آشکار باشند و چه پنهان و گناهان و تعرض ناحق و قرار دادن معبودان بدون قدرت در کنار خدا و اينکه درباره خدا چيزى بگوييد که نمى دانيد."

۳۴ _ براى هر جماعتى، طول عمرى از قبل معين شده است. هنگاميکه موعدشان به پايان رسد، يک ساعت نمى توانند آن را به عقب يا جلو بياندازند.

۳۵ _ اى فرزندان آدم، هرگاه از ميان شما رسولانى برايتان بيايند و آيات من را براى شما بخوانند، کسانى که توجه کنند و زندگى پرهيزکارانه اى را بگذرانند، نه ترسى خواهند داشت و نه غمى.

۳۶ _ و اما کسانى که آيات ما را تکذيب مى کنند و متکبر تر از آن هستند که از آن پيروى کنند، دچار دوزخ شده اند، جايى که تا ابد در آن مى مانند.

۳۷ _ چه کسى پليدتر از آنان که درباره خدا دروغ بسازند، يا آيات او را تکذيب کنند اينان بر طبق کتاب آسمانى، سهم خود را دريافت خواهند کرد، سپس، هنگاميکه رسولان ما براى پايان دادن به زندگيشان مى آيند و مى گويند، "کجا هستند معبودايى که در کنار خدا مى خوانديد" خواهند گفت، "آنها ما را ترک کرده اند." آنها عليه خودشان شهادت خواهند داد که کافر بودند.

۳۸ _ او خواهد گفت، "همراه با جوامع قبلى از جن ها و انسان ها وارد دوزخ شويد." هر گاه گروهى وارد شوند گروه قبل از خود را لعنت خواهند کرد. هنگاميکه همگى وارد شوند، گروه جديد درباره گروه قبلى خواهند گفت، "پروردگارا اينان همان کسانى هستند که ما را گمراه کردند. عذاب دوزخ را برايشان دو برابر کن." او خواهد گفت، "هر کدام دو برابر مى گيرند، ولى شما نمى دانيد."

۳۹ _ گروه قبلى به گروه جديد خواهند گفت، "از آنجايى که شما بر ما برترى داشتيد، عذاب را به خاطر گناهان خودتان بچشيد."

۴۰ _ مطمئناً، کسانى که آيات ما را تکذيب مى کنند و متکبرتر از آن هستند که از آنها پيروى کنند، دروازه هاى آسمان هرگز به روى آنها باز نخواهد شد و نه هرگز به بهشت وارد خواهند شد، مگر اينکه شتر از سوراخ سوزن رد شود. اينچنين مجرمان را مجازات مى کنيم.

۴۱ _ مکان آنها دوزخ است؛ بالاى سرشان حصارها خواهد بود. ما اينچنين ستمکاران را مجازات مى کنيم.

۴۲ _ و اما کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزکارانه اى را مى گذرانند_ ما هرگز نفسى را بيش از تواناييش تکليف نمى کنيم_ اينان ساکنان بهشت خواهند بود. آنها در آن جاودان بمانند.

۴۳ _ ما تمام حسادت ها را از قلب هايشان بر مى داريم. رودخانه ها زير پايشان جارى خواهد بود و آنها خواهند گفت، "ستايش خدا را که ما را هدايت کرد. امکان نداشت هدايت مى شديم، اگر خدا ما را هدايت نمى کرد. رسولان پروردگار ما واقعاً حقيقت را آوردند." آنها ندا خواهند شد: "اين بهشت شماست. که شما در عوض اعمالتان آن را به ارث برده ايد."

۴۴ _ ساکنان بهشت، ساکنان دوزخ را ندا خواهند داد: "ما وعده پروردگارمان را حقيقى يافته ايم؛ آيا شما هم وعده پروردگارتان را حقيقى يافته ايد" آنها خواهند گفت، "بله." اعلان کننده اى در ميانشان اعلام خواهد کرد: "لعنت خدا بر ستمکاران وارد آمده است؛

۴۵ _ "که از راه خدا باز مى دارند و سعى مى کنند آن را کج کنند و به آخرت کافر هستند."

۴۶ _ حجابى آنها را جدا مى کند، درحاليکه برزخ در اشغال مردمى است که هر طرف را از قيافه هايشان تشخيص مى دهند. آنها ساکنان بهشت را ندا خواهند داد: "صلح بر شما." آنها به واسطه آرزوهاى پوچ وارد (بهشت) نشدند.

۴۷ _ هنگاميکه چشمانشان را به سوى ساکنان دوزخ گردانند، خواهند گفت، "پروردگار ما، ما را با اين مردم ستمکار قرار نده."

۴۸ _ ساکنان برزخ به مردمى که از قيافه هايشان مى شناسند ندا خواهند داد و گويند، "تعداد زياد شما به هيچ وجه براى شما فايده نداشت و نه تکبر شما.

۴۹ _ "آيا آنها همان مردمى نيستند که شما سوگند خورديد که هرگز مورد رحمت خدا قرار نخواهند گرفت" (به مردم برزخ گفته خواهد شد،) "وارد بهشت شويد؛ نه از چيزى بترسيد و نه غمى خواهيد داشت."

۵۰ _ ساکنان دوزخ، ساکنان بهشت را ندا خواهند داد: "بگذاريد مقدارى از آب شما، يا مقدارى از روزى هايى که خدا براى شما فراهم کرده به طرف ما فرو ريزد." آنها خواهند گفت، "خدا آنها را براى کافران حرام کرده است."

۵۱ _ کسانيکه دين خود را جدى نمى گيرند و کاملاً مشغول زندگى اين دنيا شده اند، ما آنها را در آن روز فراموش مى کنيم، زيرا آنها آن روز را فراموش کردند و به خاطر اينکه آنها آيات ما را تکذيب کردند.

۵۲ _ ما به آنها کتاب آسمانى داده ايم که با جزئيات کامل است، با علم، هدايت و رحمت براى مردمى که باور دارند.

۵۳ _ آيا آنها منتظر هستند تا همه (پيش بينى ها) به وقوع بپيوندد روزى که چنين واقعه اى پيش آيد، کسانى که قبلاً آن را ناديده گرفتند خواهند گفت، "رسولان پروردگار ما حقيقت را آورده اند. آيا شفاعت کننده گانى هستند که از ما شفاعت کنند آيا ممکن است ما را باز گردانى، تا رفتارمان را تغيير دهيم و از آنچه کرديم بهتر عمل کنيم" آنها نفس خود را از دست داده اند و سخنان ساختگى شان باعث لعنت آنها شد.

۵۴ _ پروردگار شما خداى يکتاست، که آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد، سپس تمام اختيارات را به عهده گرفت. شب، روز را دربر مى گيرد، همانطور که مدام آن را دنبال مى کند و خورشيد، ماه و ستارگان متعهد شدند تا برطبق فرمان او خدمت کنند. همه خلقت و همه دستورات مطلقاً تحت کنترل اوست. بلند مرتبه ترين خداست، پروردگار جهان.

۵۵ _ پروردگارتان را در جمع و در خلوت پرستش کنيد؛ او متجاوزان را دوست ندارد.

۵۶ _ زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشيد و او را از روى عشق و احترام و از روى اميد پرستش کنيد. يقيناً، رحمت خدا، در دسترس پرهيزکاران است.

۵۷ _ اوست که باد را با مژده خوب، به عنوان رحمتى از دستهايش مى فرستد. هنگاميکه بادها ابرهاى سنگين را جمع کنند، ما آنها را به سرزمين هاى مرده مى رانيم و از آنها آب فرو مى فرستيم تا با آن انواع ميوه ها را به عمل آوريم. ما اينچنين مردگان را بر مى انگيزيم، باشد که توجه کنيد.

۵۸ _ زمين خوب به راحتى گياهانش را با اجازه پروردگارش به عمل مى آورد، در حالى که زمين بد بندرت محصول مفيدى به عمل مى آورد. ما اينچنين آيات را براى مردمى که سپاسگزار هستند، توضيح مى دهيم.

۵۹ _ ما نوح را بر مردمش فرستاديم، مى گفت، "اى مردم من، خدا را عبادت کنيد؛ شما خداى ديگرى در کنار او نداريد. من براى شما از عذاب روزى هولناک مى ترسم."

۶۰ _ پيشوايان در بين مردمش گفتند، "ما مى بينيم که تو در گمراهى عميقى هستى."

۶۱ _ او گفت، "اى مردم من، من گمراه نيستم؛ من رسولى هستم از جانب پروردگار جهان.

۶۲ _ "من پيغام پروردگارم را به شما مى رسانم و شما را پند مى دهم و از جانب خدا چيزى مى دانم که شما نمى دانيد.

۶۳ _ "آيا اين براى شما خيلى عجيب است که پيغامى از جانب پروردگارتان بوسيله مردى مانند خودتان براى شما بيايد، تا هشدارتان دهد و شما را به پرهيزکارى راهنمايى کند، تا باشد که مورد رحمت قرار گيريد"

۶۴ _ آنها او را تکذيب کردند. در نتيجه، ما او و کسانى را که با او در کشتى بودند نجات داديم و کسانى که آيات ما را تکذيب کردند غرق کرديم؛ آنها کور بودند.

۶۵ _ بر عاد برادرشان هود را فرستاديم. او گفت، "اى مردم من، خدا را عبادت کنيد؛ شما خداى ديگرى در کنار او نداريد. پس آيا پرهيزکارى مى کنيد"

۶۶ _ در ميان قومش پيشوايانى که ايمان نياوردند گفتند، "ما مى بينيم که تو ابلهانه رفتار مى کنى و فکر مى کنيم که تو دروغگو هستى."

۶۷ _ او گفت، "اى مردم من، هيچگونه حماقتى در من نيست؛ من رسولى هستم از جانب پروردگار جهان.

۶۸ _ "من پيغام هاى پروردگارم را به شما مى رسانم و شما را صادقانه پند مى دهم.

۶۹ _ "آيا براى شما خيلى عجيب است که پيغامى از جانب پروردگارتان بوسيله مردى مانند خودتان براى شما بيايد، تا هشدارتان دهد به ياد آوريد که او بعد از قوم نوح شما را وارث قرار داد و تعدادتان را چندين برابر کرد. رحمت هاى خدا را به ياد آوريد، تا باشد که موفق شويد.

۷۰ _ آنها گفتند،"آيا آمدى تا ما را وادار کنى فقط خدا را عبادت کنيم و آنچه والدين مان قبلاً عبادت مى کردند ترک کنيم ما از تو مى خواهيم آن عذابى که ما را به آن تهديد مى کنى بياورى، اگر راست مى گويى."

۷۱ _ او گفت، "شما به لعنت و خشم پروردگارتان دچار شده ايد. آيا به دفاع آنچه از پيش خود ساخته ايد با من مجادله مى کنيد_ شما و والدين شما_ که هرگز خدا اجازه نداده بود بنابراين، منتظر باشيد من هم با شما منتظر خواهم بود.

۷۲ _ سپس ما او و کسانى را که با او بودند، با رحمت خود نجات داديم و کسانى را که آيات ما را تکذيب کردند و از ايمان آوردن خوددارى کردند هلاک کرديم.

۷۳ _ بر ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. او گفت، "اى مردم من، خدا را عبادت کنيد؛ شما خداى ديگرى در کنار او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان به شما داده شده است: اين شتر (ماده) متعلق به خداست، تا برايتان نشانه اى باشد. بگذاريد از زمين خدا بخورد و هيچ آزارى به او نرسانيد، تا مبادا به عذابى دردناک دچار شويد.

۷۴ _ "به ياد آوريد که او بعد از عاد شما را وارث قرار داد و در زمين مستقر کرد، در دشت هاى آن قصرها بنا مى کنيد و از کوه هاى آن خانه ها مى تراشيد. بايد نعمت هاى خدا را به ياد آوريد و در زمين به فساد نگرديد."

۷۵ _ پيشوايان متکبر در ميان قومش به مردم معمولى که ايمان آورده بودند گفتند، "شما از کجا مى دانيد که صالح از جانب پروردگارش فرستاده شده است" آنها گفتند، "آن پيغامى که او آورد، ما را مؤمن کرده است."

۷۶ _ متکبران گفتند، "ما به آنچه شما ايمان آورديد ايمان نداريم."

۷۷ _ سپس، شتر را به وضع فجيعى کشتند و از فرمان پروردگارشان سرپيچى کردند و گفتند، "اى صالح، آن عذابى که ما را به آن تهديد مى کنى بياور، اگر واقعاً رسول هستى.

۷۸ _ در نتيجه، زلزله آنها را هلاک کرد، آنها را مرده در خانه هايشان باقى گذارد.

۷۹ _ او از آنها روى گرداند، مى گفت، "اى مردم من، من پيغام پروردگارم را به شما رسانده ام و شما را پند داده ام، اما شما هيچ پند دهنده اى را دوست نداريد."

۸۰ _ لوط به مردمش گفت، "شما چنان عمل زشتى انجام مى دهيد؛ که هيچ کس قبلاً در دنيا انجام نداده است!

۸۱ _ "شما به جاى زنان با مردان رابطه جنسى داريد، واقعاً، شما مردمى متجاوز هستيد."

۸۲ _ مردمش اينطور پاسخ دادند، "آنها را از شهرتان بيرون کنيد. آنها مردمى هستند که مى خواهند پاک باشند."

۸۳ _ در نتيجه، ما او و خانواده اش را نجات داديم، بجز همسرش؛ او با لعنت شدگان بود.

۸۴ _ ما بارانى خاص بر آنها باريديم؛ توجه کن به عاقبت گناهکاران.

۸۵ _ بر مدين، برادرشان شعيب را فرستاديم. او گفت، "اى مردم من، خدا را عبادت کنيد؛ شما خداى ديگرى در کنار او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان براى شما آمده است. هر گاه معامله مى کنيد بايد وزن و اندازه را کامل بدهيد. در حق مردم تقلب نکنيد. زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشيد. اين براى شما بهتر است، اگر مؤمن هستيد.

۸۶ _ "خودارى کنيد از اينکه سد هر راهى شويد و بخواهيد کسانى را که ايمان دارند از راه خدا باز داريد و آن را کج نکنيد. بياد داشته باشيد که شما قبلاً عده کمى بوديد و او تعدادتان را چندين برابر کرد. عاقبت تبهکاران را به ياد آوريد.

۸۷ _ "اکنون که بعضى از شما به آنچه که به من فرستاده شد ايمان آورده ايد و بعضى ايمان نياورده ايد، منتظر باشيد تا خدا قضاوتش را در بين ما اجرا کند؛ اوست بهترين قاضى."

۸۸ _ پيشوايان متکبر در ميان قومش گفتند، "اى شعيب، ما تو را از شهرمان بيرون خواهيم کرد، همراه با کسانى که با تو ايمان آوردند، مگر اينکه به دين ما باز گرديد." او گفت، "آيا مى خواهيد ما را مجبور کنيد

۸۹ _ "اگر به دين شما باز گرديم، عليه خدا کفر ورزيده ايم بعد از اينکه خدا ما را از آن نجات داده است. چگونه مى توانيم بر خلاف خواست خدا، پروردگارمان به آن باز گرديم وسعت علم پروردگارمان همه چيز را دربر مى گيرد. ما به خدا توکل کرديم. پروردگارا، ما را بر قوم مان پيروزى قاطعانه عطا فرما. تويى بهترين حمايت کننده."

۹۰ _ پيشوايان کافر درميان قومش گفتند، "اگر از شعيب پيروى کنيد، بازنده خواهيد بود."

۹۱ _ زلزله آنها را هلاکت کرد و در خانه هايشان مرده باقى گذارد.

۹۲ _ کسانى که شعيب را تکذيب کردند نابود شدند، انگار که هرگز وجود نداشتند. آنان که شعيب را تکذيب کردند بازنده بودند.

۹۳ _ او از آنها روى گرداند، مى گفت، "اى مردم من، من پيغام هاى پروردگارم را به شما رسانده ام و شما را نصحيت کرده ام. چطور مى توانم براى مردم کافر غمگين باشم"

۹۴ _ هر گاه براى هر جماعتى پيامبرى فرستاديم، مردم اش را به بدبختى و سختى دچار کرديم، تا شايد التماس کنند.

۹۵ _ سپس صلح و موفقيت را جايگزين آن سختى ها کرديم. اما افسوس، آنها با بى توجه ايى روى گرداندند و گفتند، "والدين ما بودند که آن سختى ها را قبل از موفقيت تجربه کردند." در نتيجه، ما آنها را ناگهان تنبيه کرديم هنگاميکه که اصلاً انتظارش را نداشتند.

۹۶ _ اگر مردم آن جوامع ايمان آورده بودند و به پرهيزکارى باز مى گشتند، ما از آسمان و زمين برايشان رحمت ها مى بارانديم. اما چون تصميم گرفتند ايمان نياورند، ما آنها را براى آنچه کسب کردند تنبيه کرديم.

۹۷ _ آيا مردم جوامع حاضر تضمين کردند که در شب هنگاميکه خواب هستند عذاب ما برايشان نخواهد آمد

۹۸ _ آيا مردم جوامع امروز تضمين کردند که در روز هنگاميکه سرگرم بازى هستند عذاب ما برايشان نخواهد آمد

۹۹ _ آيا نقشه هاى خدا را سرسرى گرفته اند هيچ کس نقشه هاى خدا را سرسرى نمى گيرد جز بازندگان.

۱۰۰_ آيا کسانى که بعد از نسلهاى گذشته زمين را به ارث بردند، هرگز به اين فکر افتاده اند که، اگر بخواهيم، مى توانيم آنها را براى گناهانشان تنبيه کنيم و بر قلبهايشان مهر زنيم، تا کر شوند

۱۰۱_ ما تاريخ آن جوامع را براى تو حکايت مى کنيم: رسولانشان با مدرک هاى روشن نزدشان رفتند، ولى آنها به آنچه قبلاً تکذيب کرده بودند، ايمان نياوردند. خدا اينچنين بر قلب کافران مهر مى زند.

۱۰۲_ ما اکثرشان را در عهدشان وفادار نيافتيم؛ ما اکثرشان را ستمکار يافتيم.

۱۰۳_ بعد (از آن رسولان،) ما موسى را با نشانه هاى خود نزد فرعون و قومش فرستاديم، ولى آنها ستم کردند. بنگر عاقبت کار ستمکاران را.

۱۰۴_ موسى گفت، "اى فرعون، من رسولى هستم از جانب پروردگار جهان.

۱۰۵_ "وظيفه من است که جز حقيقت درباره خدا نگويم. من با نشانه اى از جانب پروردگارتان نزد شما مى آيم؛ بگذار بنى اسرائيل بروند."

۱۰۶_ او گفت، "اگر نشانه اى دارى، پس آن را ارائه بده، اگر راست مى گويى."

۱۰۷_ او چوب دستى خود را انداخت و آن به مارى هولناک تبديل شد.

۱۰۸_ او دست خود را بيرون آورد و آن در نظر بينندگان سفيد بود.

۱۰۹_ پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند، "اين بيش از شعبده بازى زيرک نيست.

۱۱۰_ "او مى خواهد شما را از سرزمين تان بيرون کند؛ شما چه پيشنهاد مى کنيد"

۱۱۱_ آنها گفتند، "به او و برادرش مهلت دهيد و به هر شهرى جارچيانى بفرستيد.

۱۱۲_ "بگذاريد تا هر شعبده باز باتجربه اى را احضار کنند."

۱۱۳_ شعبده بازان نزد فرعون آمدند و گفتند، "آيا اگر ما برنده شويم مزدى دريافت خواهيم کرد"

۱۱۴_ او گفت، "بله البته؛ شما حتى از نزديکان به من خواهيد شد."

۱۱۵_ آنها گفتند، "اى مؤسى، يا تو بيانداز، يا ما مى اندازيم."

۱۱۶_ او گفت، "شما بياندازيد." هنگاميکه آنها انداختند، چشمان مردم را گول زدند، آنها را ترساندند و شعبده اى بزرگ ارائه دادند.

۱۱۷_ سپس، ما به مؤسى وحى کرديم، "چوب دستى خود را بيانداز،" که در نتيجه آن آنچه را که آنها جعل کرده بودند، بلعيد.

۱۱۸_ سپس، حقيقت غالب شد، و آنچه کردند باطل گشت.

۱۱۹_ آنها درجا مغلوب شدند؛ و خوار گشتند.

۱۲۰_ شعبده بازان به سجده افتادند.

۱۲۱_ آنها گفتند، "ما به پروردگار جهان ايمان مى آوريم.

۱۲۲_ "پروردگار مؤسى و هارون."

۱۲۳_ فرعون گفت، "آيا بدون اجازه من به او ايمان آورديد اين بايد توطئه اى باشد که شما در شهر طرح کرده ايد، تا مردمش را بيرون کنيد. مطمئناً خواهيد فهميد.

۱۲۴_ "من دست ها و پاهايتان را خلاف يکديگر قطع خواهم کرد، سپس همگى شما را به صليب خواهم کشيد."

۱۲۵_ آنها گفتند، "آن وقت ما به سوى پروردگارمان باز خواهيم کشت.

۱۲۶_ "تو ما را آزار مى دهى فقط براى اينکه وقتى مدرک هاى پروردگارمان بر ما آمد به آن ايمان آورديم." "پروردگارا، ما را ثابت قدم گردان و بگذار تسليم شده بميريم."

۱۲۷_ پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند، "آيا به مؤسى و مردمش اجازه مى دهى که زمين را به تباهى بکشانند و تو و خدايان تو را ترک کنند او گفت، "ما پسرانشان را خواهيم کشت و دخترانشان را زنده مى گذاريم. ما از آنها بسيار قدرتمندتر هستيم."

۱۲۸_ مؤسى به مردم خود گفت، "از خدا يارى بجوييد و صبورانه ثابت قدم باشيد. زمين متعلق به خداست و او آن را به هر يک از بندگانش که انتخاب کند عطا مى کند. پيروزى نهايى از آن پرهيزکاران است."

۱۲۹_ آنها گفتند، "قبل از آنکه نزد ما بيايى و بعد از اينکه آمدى ما مورد اذيت و آزار بوديم." او گفت، "پروردگارتان دشمنان شما را نابود خواهد کرد و شما را در زمين قرار خواهد داد، سپس او خواهد ديد که شما چگونه رفتار مى کنيد."

۱۳۰_ سپس قوم فرعون را به خشک سالى و کمبود محصولات دچار کرديم، باشد که توجه کنند.

۱۳۱_ هر گاه فال نيکى برايشان آمد گفتند، "ما لياقت آن را داشته ايم." اما هر گاه به سختى مبتلا شدند، مؤسى و همراهانش را مقصر دانستند. در واقع فال آنها فقط از توسط خدا تصميم گيرى مى شود، ولى اکثرشان نمى دانند.

۱۳۲_ آنها گفتند، "فرق نمى کند چه نوع نشانه اى به ما نشان دهى تا ما را با شعبده خود بفريبى، ما ايمان نخواهيم آورد."

۱۳۳_ در نتيجه، ما بر آنها سيل، ملخ، شپش، قورباغه و خون فرستاديم_ نشانه هايى آشکار. ولى آنها در تکبر خود باقى ماندند. آنها مردمى پليد بودند.

۱۳۴_ هر گاه به بلايى گرفتار شدند، گفتند، "اى مؤسى، به پروردگارت التماس کن_ تو به او نزديک هستى. اگر اين بلا را بر طرف کنى، ما با تو ايمان خواهيم آورد و بنى اسرائيل را با تو خواهيم فرستاد."

۱۳۵_ با وجود اين، هنگاميکه بلا را براى مدتى برداشتيم، آنها پيمان خود را شکستند.

۱۳۶_ در نتيجه، ما براى اعمالشان از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق کرديم. اين به خاطر آن است که نشانه هاى ما را تکذيب کردند و نسبت به آنها کاملاً بى توجه بودند.

۱۳۷_ ما اجازه داديم تا مردم ستم ديده وارث آن سرزمين شوند، شرق و غرب، و ما آن را برکت داديم. احکام مبارک پروردگارت اينچنين براى بنى اسراييل انجام گرفت، تا پاداش استقامت شان باشد و کارهاى فرعون و قومش و هر چه را بدست آوردند، نابود کرديم.

۱۳۸_ ما بنى اسراييل را از دريا گذارنديم. هنگاميکه آنها از کنار مردمى که به عبادت مجسمه ها مشغول بودند، گذشتند، آنها گفتند، "اى موسى، براى ما خدايى مانند خدانانى که آنها دارند بساز." او گفت، "واقعاً شما مردمى جاهل هستيد.

۱۳۹_ "اين مردم مرتکب کفر مى شوند، زيرا آنچه که انجام مى دهند برايشان مصيبت بار است.

۱۴۰_ "آيا خداى ديگرى جز خدا برايتان بجويم، در حاليکه او شما را بيش از هر کس ديگرى در دنيا مورد رحمت قرار داده است"

۱۴۱_ به ياد آوريد شما را از دست قوم فرعون نجات داديم، کسانى که بدترين آزار را به شما مى رساندند، پسرانتان را مى کشتند و دخترانتان را زنده مى گذاشتند. آن براى شما امتحانى سخت